بازار
محمد درودیان، پژوهشگر تاریخ جنگ، در این گفتوگو از سیر تحول تاریخ‌نگاری جنگ در ایران می‌گوید؛ از مرحله توصیف و مستندسازی وقایع تا عبور از وقایع به سمت مفهوم‌سازی و ضرورت تمرکز بر مسأله جنگ.
او تأکید می‌کند بدون تفکر تاریخی و استراتژیک، تاریخ‌نگاری جنگ به نیاز‌های نسل جدید و الزامات آینده نیرو‌های مسلح و کشور پاسخ نخواهد داد.
من در بررسی سیر تاریخ‌نگاری جنگ که با شما دنبال می‌کردم، به این نکته رسیدم که بحث را از مرحله نخست، یعنی توصیف، تحلیل و تفسیر رویداد‌های تاریخی، آغاز کرده بودید و اکنون به موضوع نظریه‌پردازی رسیده‌اید. این تغییر به چه دلیل رخ داد؟ آخرین مطلبی که از شما دیدم، در یکی از یادداشت‌های سایت‌تان، این بود که باید از جزئیات تاریخی عبور کنیم؛ گویی شما از تاریخ نقلی گذر کرده‌اید. علت این تغییر و تحول چه بوده و به چه چیز‌هایی می‌خواستید برسید؟
وقتی کار تاریخ‌نگاری جنگ را شروع کردیم ابتدا با برخی از پژوهشگران مثل مرحوم دکتر شهیدی، مرحوم حسینی، آقای محمدحسن رجبی‌دوانی و ... گفتوگو کردم و علاوه‌براین سیره ابن‌هشام و برخی از آثار مرحوم زرین‌کوب را خواندم، چون می‌خواستم بدانم اساسا تاریخ را چگونه باید نوشت. برایم همیشه این سؤال مطرح بود که چه باید کرد. اساسا وقتی یک واقعه تاریخی که در یک دوره زمانی رخ می‌دهد و دیگران آن را روایت و گزارش می‌کنند و اسنادی از آن به‌جای می‌ماند به‌دلیل ماهیت و مشخصاتی که دارد، به یک امر غالب و تعیین‌کننده در آن دوره زمانی تبدیل می‌شود و تاریخ‌نگاری را شکل می‌دهد. …
