جدایی ورزش از سیاست: مسابقات بریکس یا المپیک؟

عصر ایران؛ کامران مرادی- در ماه‌های اخیر، موفقیت‌ جوانان ایرانی در بسیاری عرصه‌های ورزشی آن هم در این شرایط سخت کشور نه تنها توجه ایرانیان، بلکه ناظران بین‌المللی را هم به خود جلب کرده است. تلاش‌هایی هم صورت می‌پذیرد تا از حضور آنها در رقابت‌های جهانی تحت عناوین مختلف جلوگیری شود، مسئله‌ای که ممکن است طی زمان جدی‌تر شود.

اصطلاح «استانداردهای دوگانه» دیرزمانی است که در جهان مدرن جا افتاده است. ایالات متحده، کشورهای اتحادیه اروپا و متحدانشان به‌طور مرتب «کشورهای نامطلوب» را به نقض‌های گوناگون متهم می‌کنند، در حالی که از ارزیابی عینی اقدامات خودشان خودداری می‌کنند. حالا اما این دوگانگی و تناقض حتی به عرصه ورزش نیز رسیده است.

طی سالهای اخیر، با وجود شعارهای دائم فدراسیون های جهانی مبنی بر اینکه سیاست جایی در ورزش ندارد، اما کشورها و اشخاص مختلف به دلیل عدم هماهنگی با سیاست های ایالات متحده و اروپایی‌ها، از رقابت های جهانی کنار گذاشته شده اند در حالیکه خود همان غربی ها و متحدانشان با وجود ارتکبات اشتباهات مشابه و حتی بزرگ تر، با هیچ ممنوعیتی روبرو نمی شوند.

نمونه‌ای چشمگیر از  این دوگانگی فاحش را میتوان در نقض منشور المپیک و حتی جام جهانی فوتبال و تعلیق ورزشکاران روسی و بلاروسی از رقابت‌های بین‌المللی تحت عنوان «تجاوز در اوکراین» مشاهده کرد. پیشنهادهایی نیز برای ممنوع کردن ورزشکاران ایرانی از رقابت‌های بین‌المللی مطرح شده است. مسائل مربوط به صدور روادید برای اعضای تیم‌های ملی ایران به‌طور مداوم در رقابت‌های مختلف به ویژه وقتی آمریکا میزبان است، مطرح می شود.

حالا این سوال پیش می‌آید که پس چرا خود آمریکا که بیشترین جنگ ها و تجاوزها را پس از پایان جنگ جهانی دوم در سرتاسر جهان آغاز کرده و عملا در تمامی منازعات نظامی در هر گوشه این کره خاکی دست داشته و دارد، از این قاعده مستثنی است؟ مگر آمریکا به طور واضح پیشگام تجاوز غیرقانونی علیه ایران نشد؟ یا در عراق، افغانستان، لیبی و ده‌ها مثال دیگر. …