شعله‌ور شدن اختلاف قدیمی برسر رقص و آواز معلمان در کلاس

هفت صبح| چند سالی است که همزمان با آغاز سال تحصیلی، موجی از احساسات متناقض در فضای مجازی جاری می‌شود. در میان هزاران عکس از کیف‌های نو و دفترچه‌های سفید و بچه‌های شاد و سرزنده درمدارس، هر سال کلیپ‌هایی در فضای مجازی منتشر می‌شوند که به سرعت دست به دست شده و با توجه به واکنش‌های مختلفی که به همراه دارند به چالش‌هایی جدی برای آموزش و پرورش بدل می‌شوند.

 

کلیپ‌هایی از معلمان «دیجیتال» یا «شاد» که به جای تکیه بر میز و صندلی‌های خشک، با رقص، آواز و خنده‌های بلند، فضای کلاس را به یک جشن کوچک تبدیل کرده‌اند. این تصاویر که در سال‌های گذشته نیز موج‌هایی متضاد از تحسین و انتقاد را به دنبال داشت، امسال همزمان با انتشار کلیپ‌هایی از چند معلم که در زمان آغاز سال تحصیلی با رقص و برنامه‌های شاد تلاش دارند تا فضایی متفاوت را برای دانش آموزان به وجود آورند، دوباره حاشیه ساز شده است تا پرسشی بنیادین را پیش روی ما بگذارد: آیا مدرسه باید مرکزی باشد برای سکوت و انضباط یا کارگاهی برای تجربه شادی و زندگی؟

     تقابل میان نظم آهنین و آزادی‌های موزون

اما این کلیپ تنها ویدیویی نیست که در فضای مجازی از رفتارهای نوآورانه معلم‌ها در سرکلاس منتشر شده است. تاکنون بارها کلیپ‌های مشابهی از هم آوازی معلم‌ها با دانش‌آموزان و رقص معلم‌ها با دانش‌آموزان در فضای مجازی منتشر شده که هر بار با واکنش‌های بسیاری همراه شده و حتی سیاست‌های آموزش و پرورش را هم زیر سوال برده است. جنجال بر سر این کلیپ‌ها، در واقع تقابل دو نسل و دو دیدگاه متفاوت به آموزش است. در یک سو، دیدگاهی سنتی ایستاده که معتقد است آموزش، فعالیتی جدی و گاه سخت است و هرگونه خروج از چهارچوب‌های رسمی، مانند رقص یا آواز در کلاس، منجر به «بی‌نظمی» و «سلب ابهت معلم» می‌شود.

  …