ناصر فکوهی به فرارو می‌گوید: «پیش از هر چیز باید بر این نکته تأکید کنیم که اعتراضات و تظاهراتی که در این روزها در فرانسه مشاهده می‌کنیم، نه موضوعی صرفا «فرانسوی»، بلکه پدیده‌ای است که تنها از زاویه‌ای اروپایی و حتی جهانی می‌توان آن را تحلیل کرد. البته برخی از ویژگی‌های این تظاهرات در فرانسه، موضوع بحث ما نیستند و بیشتر به سنت اعتراضات و شیوه‌های رویارویی تظاهرکنندگان و دولت‌ها در این کشور مربوط می‌شوند.»
برای نمونه، او اشاره می‌کند: «می‌توان از سنت انقلاب فرانسه، تمرکز و خشونت سیاسی ژاکوبینی دولت ـ ملت، تحولات جمهوری‌های پنج‌گانه فرانسه و ضعف دولت مرکزی در موقعیت کنونی در اعمال حاکمیت سخن گفت. همچنین می‌توان به پیشینه مه ۱۹۶۸ و خشونت‌های گسترده آن یا به تقابل میان شکل‌گیری چندفرهنگی و چندقومیتی جامعه فرانسوی بر اساس حق سرزمین و قرارداد اجتماعی انقلابی، در مقایسه با شکل‌گیری قومیتی و مبتنی بر تبار خونی در سنت آلمانی و سازمان‌یافتن دیرهنگام دولت ـ ملت در آن کشور، اشاره کرد.»
اما بحران کنونی، از دید او: «بیش و پیش از هر چیز، بحرانی جهانی است که از دگرگونی آشفته مجموعه بزرگی از پارادایم‌های جهان پس از جنگ جهانی دوم ناشی می‌شود. ازاین‌رو، برای درک آن باید بر ریشه‌های عمیقش تاکید کنیم؛ ریشه‌هایی که باید آنها را در استراتژی‌های سیاسی و اقتصادی داخلی و بین‌المللی جست‌وجو کرد.»
اعتراضات غرب بازتاب یک بحران ساختاری است …
دانلود از کافه بازار
