مهاجرت معکوس به روستا یا اضمحلال کشاورزی؟

 این تکالیف ذیل تبصره ۱ بند «ب» ماده ۵۰ و نیز بند پ ماده ۵۱ برنامه هفتم درج شده‌اند و پیرو آنها اخباری از برخی آیین‌نامه‌ها و برنامه‌های اجرایی دولتی منتشر شد. اینها حاکی از مداخلاتی بی‌سابقه در ترکیب جمعیتی روستاها به نظر می‌رسند که حتی در صورت موفقیت تبعاتی غیرقابل پیش‌بینی خواهند داشت. یک مقایسه گمراه‌کننده می‌گوید سهم جمعیت روستایی ایران از حدود ۷۰درصد سال۳۵ به حدود ۲۵درصد در سال۹۵ کاهش یافته است؛ ولی در همین مدت جمعیت مطلق روستاها از حدود ۱۳‌میلیون نفر به حدود ۲۰‌میلیون نفر افزایش پیدا کرده درحالی‌که منابع آب و خاک کشاورزی نه تنها بیشتر نمی‌شوند، بلکه در موارد زیادی به‌دلیل فرسایش و خشکسالی و ساخت‌وساز و... کمتر هم شده‌اند. فراموش نکنید که روستا تا زمانی روستاست که معیشت آن در رابطه با طبیعت باشد و ظرفیت طبیعت به سادگی قابل افزایش برای جمعیت جدید نیست. به گفته اقتصاددانان، سیاست جهانی کشاورزی معمولا در پی یکپارچگی و افزایش سطح اراضی کشاورزی و کاهش تعداد بهره‌بردار است تا راندمان بالا رفته و قیمت‌ها کاهش بیابند. اینکه امروز تورم مواد غذایی ایران تقریبا دوبرابر تورم عمومی است و گفته می‌شود برخی محصولات کشاورزی ایران به نسبت محصولات وارداتی گران‌تر است را  می‌توان تا حدی ناشی از کثرت جمعیت و بهره‌برداران اراضی روستایی دانست. …