بازار
این روزها جمله «فلیک‌شات میزنم، تیرام میس میره» در فضای مجازی فراگیر شده است. هرچه فکر کردم، نتوانستم معنای آن را بفهمم. با اینکه همواره تلاش می‌کنم با دنیای نوجوانان و جوانان همراه باشم و از تحولات فرهنگی و اجتماعی آنان عقب نمانم، گویا سرعت تغییرات در دنیای نسل جدید از توان درک ما پیشی گرفته است. جالب‌تر اینکه این ادبیات تازه حتی برای بسیاری از جوانان نیز ناآشناست. وقتی همین جمله را در کلاس دانشگاه مطرح کردم، بیشتر دانشجویان جوان معنای آن را نمی‌دانستند.
اگر روزگاری از «شکاف بین‌نسلی» میان والدین و فرزندان سخن می‌گفتیم، امروز باید به گسترش «شکاف درون‌نسلی» نیز توجه کنیم؛ شکافی که با شتاب تحولات فناوری، شبکه‌های اجتماعی و تغییر سبک زندگی عمیق‌تر می‌شود. گویی هر چند سال، نسلی با زبان، ارزش‌ها، علایق، انتظارات و نیازهای متفاوت ظهور می‌کند؛ به‌گونه‌ای که حتی جوانان چند سال بزرگ‌تر نیز گاهی در فهم دنیای نوجوانان با دشواری روبه‌رو می‌شوند. این واقعیت باید زنگ خطری جدی برای سیاست‌گذاران و تصمیم‌گیران کشور باشد. نمی‌توان با ذهنیت دیروز، برای نوجوانان و جوانان امروز و آینده آنان تصمیم گرفت. متأسفانه بسیاری از تصمیمات آموزشی، فرهنگی، هنری و اجتماعی مربوط به نوجوانان و جوانان، همچنان بدون مشارکت واقعی آنان و براساس برداشت‌ها و تجربه‌های نسل‌های گذشته اتخاذ می‌شود. ضروری است سیاست‌گذاران به‌جای تحمیل سلیقه‌ها و نگرش‌های خود، صدای نسل جدید را بشنوند و زمینه مشارکت مؤثر آنان … …
