مغز هسته زردآلو؛ درمان سرطان یا خطری پنهان؟

عصرایران- مغز هسته زردآلو سال هاست در برخی منابع طب مکمل به عنوان ماده ای ضدسرطان معرفی می شود؛ ادعایی که بیشتر به وجود ترکیبی به نام آمیگدالین در این هسته ها مربوط است. اما شواهد علمی موجود چنین اثری را در انسان تایید نمی کنند.

آمیگدالین گاهی با نام «لائتریل» یا «ویتامین B17» نیز معرفی می شود، اما «ویتامین B17» یک ویتامین ضروری شناخته شده نیست. موسسه ملی سرطان آمریکا اعلام کرده است که آمیگدالین در مطالعات بالینی انسانی اثر ضدسرطانی موثری نشان نداده است. آمیگدالین چیست؟

آمیگدالین ترکیبی طبیعی است که در هسته برخی میوه ها، از جمله زردآلو، وجود دارد. طرفداران این ماده ادعا می کنند که آمیگدالین پس از ورود به بدن می تواند سیانید آزاد کند و این سیانید سلول های سرطانی را از بین ببرد.

اما این فرضیه در آزمایش های انسانی به نتیجه قابل اتکایی نرسیده است. در یک مطالعه بالینی روی بیماران مبتلا به سرطان، پیشرفت بیماری در بسیاری از بیماران مشاهده شد و پس از پایان درمان نیز شواهدی از کنترل پایدار سرطان به دست نیامد. در نتیجه، شواهد موجود استفاده از آمیگدالین را به عنوان درمان سرطان پشتیبانی نمی کنند. آیا هسته زردآلو از سرطان پیشگیری یا آن را درمان می کند؟

خیر، چنین اثری تاکنون در مطالعات انسانی به اثبات نرسیده است.

وجود برخی مواد مغذی یا ترکیبات آنتی اکسیدانی در یک ماده غذایی به این معنا نیست که آن ماده می تواند سرطان را درمان کند. حتی اگر یک ترکیب در آزمایشگاه روی سلول های سرطانی اثر نشان دهد، برای اثبات اثر درمانی آن در انسان به مطالعات بالینی دقیق نیاز است.

بنابراین نباید مغز هسته زردآلو را جایگزین جراحی، شیمی درمانی، پرتودرمانی، درمان هدفمند یا سایر درمان های تاییدشده سرطان کرد. مشکل مهم تر؛ خطر مسمومیت با سیانید

آمیگدالین موجود در هسته زردآلو می تواند هنگام هضم و تجزیه، سیانید آزاد کند. سیانید ماده ای سمی است که در مقادیر بالا می تواند باعث مسمومیت شدید و حتی مرگ شود.

علائم مسمومیت می تواند شامل تهوع، استفراغ، سردرد، سرگیجه، ضعف، افت فشار خون، اختلال هوشیاری و در موارد شدید تشنج، کما و مرگ باشد.

به همین دلیل، تصور «هرچه بیشتر مصرف شود، اثر ضدسرطانی بیشتری دارد» می تواند بسیار خطرناک باشد. چند عدد از متن های قدیمی قابل اعتماد نیستند …