از کابوس‌های شبانه تا محرومیت از مدرسه؛ هزینه واقعی جنگ برای کودکان پس از پایان حملات آشکار می‌شود / بازسازی بدون حمایت از کودکان ناقص است

محمدمهدی سیدناصری، حقوقدان، مدرس دانشگاه و پژوهشگر حقوق بین‌الملل کودکان، در این‌باره به خبرآنلاین می‌گوید: «پس از جنگ، اگر دولت فقط ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها را بازسازی کند و سلامت روان و آموزش کودکان را نادیده بگیرد، تنها بخشی از خسارت‌ها جبران شده است. باید مفهوم «بازسازی کودک‌محور پس از جنگ» جدی گرفته شود؛ بازسازی فقط ترمیم شهرها نیست، بلکه ترمیم کودکی‌هایی است که جنگ مختل کرده است.» متن کامل این گفت‌وگو در ادامه آمده است: سیدناصری - پژوهشگر حقوق کودک

وقتی جنگ تمام می‌شود، معمولاً تصور عمومی این است که خطر اصلی هم تمام شده است. اما آیا واقعاً جنگ برای کودکان با توقف حملات پایان می‌یابد؟

یکی از خطرناک‌ترین سوءبرداشت‌ها درباره جنگ، یکی دانستن پایان درگیری با پایان آثار آن است. ممکن است کودک دیگر صدای انفجار نشنود، اما با شنیدن صداهای بلند بترسد یا شب‌ها نتواند بخوابد. حتی بازسازی خانه هم لزوماً احساس امنیت را به او بازنمی‌گرداند.

باید میان آسیب‌های مستقیم، مانند مجروحیت، تخریب خانه و مدرسه یا از دست دادن اعضای خانواده، و آسیب‌های غیرمستقیم تفاوت قائل شویم. اضطراب، اختلال خواب، سوگ، انزوای اجتماعی، افت تحصیلی، فقر، جابه‌جایی اجباری و جدایی از خانواده از جمله پیامدهای بلندمدت جنگ‌اند. در گزارش‌های مربوط به کودکان آسیب‌دیده از بحران در ایران نیز به نشانه‌هایی مانند ترس از صداهای بلند، اختلال خواب و خشم ناگهانی اشاره شده است. …