سوگ و افسوس ؛ نگاه کوتاهی به شخصیت دکتر فانی وزیر اسبق آموزش و پرورش

از یک طرف جمعیت چندین میلیونی دانش آموزان، از طرف دیگر جمعیت میلیونی فرهنگیان و نیز عدم توجه مسئولین ارشد به اهمیت آموزش و پرورش که منجر به نگاه به این دستگاه به عنوان مصرف کننده و نه مولد شده است و....نیاز به مدیری برجسته در زمینه مدیریت از یک سو و شناخت زوایای تعلیم و تربیت و تجربه کافی در این مورد را قطعی کرده است. طبعا پیدا کردن مدیری با چنین ویژگی سخت است کما این که درگذشته و حال وزرایی داشتیم که بعضی از آنها شخصیت فرهنگی بودند ولی مدیر توانمندی نبودند یا مدیری قوی بودند ولی از مسائل آموزش و پرورش اطلاعی نداشتند و به صراحت می توان گفت که پاره ای از آنها در دهه های اخیر خسارت وزارتشان بیش از نفع کار آنها بوده است.

اما فانی از سن ۱۶ سالگی معلمی را تجربه کرده بود، معاون منطقه و رئیس منطقه ، مدیر کل استان و مدیریت ستادی و معاونت وزیر و وزیر شده بود و از طرف دیگر دانش مدیریت و آکادمیک و سابقه استادی دانشگاه نیز او را از گروه دیگری از وزرای آموزش و پرورش متمایز کرده بود.

او در خدمت به محرومین چه در بنیاد شهید و چه در کردستان موفق بود.

وی فردی بود که در با وجود بینش و گرایش سیاسی خاص، فرا جناحی عمل میکرد و دنبال حل ریشه ای مشکلات آموزش و پرورش بود هرچند که در خارج از آموزش و پرورش دغدغه اساسی برای حل مشکلات مالی آموزش و پرورش … …