بی‌تفاوتی اجتماعی یا Social Apathy به حالتی اطلاق می‌شود که در آن افراد یا گروه‌ها نسبت به مشکلات اجتماعی، فقر، نابرابری، تبعیض، بحران‌های محیطی و انسانی واکنش فعال نشان نمی‌دهند.

به گزارش اینتیتر به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دولت، علاءالدین رفیع‌زاده نوشت؛ چهار هدف کلیدی این لایحه به شرح زیر است: ۱- کاهش فاصله میان حقوق کارکنان شاغل و دریافتی آنان در زمان بازنشستگی، و نزدیک‌تر کردن این دو سطح درآمدی. ۲- رفع نابرابری موجود میان دریافتی بازنشستگانِ مشمول قانون کار و قانون مدیریت …

نابرابری، تورم، تحریم‌ها و شوک‌های اقتصادی ناشی از تنش‌های منطقه‌ای می‌توانند تاب‌آوری اجتماعی را تضعیف کنند. فشار بر اقشار آسیب‌پذیر و قطب‌بندی سیاسی از پیامدهای محتمل این وضعیت است.

به گزارش اینتیتر به نقل از خبرآنلاین، علاءالدین رفیع‌زاده، رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور،   نوشت؛ چهار هدف کلیدی این لایحه به شرح زیر است: ۱- کاهش فاصله میان حقوق کارکنان شاغل و دریافتی آنان در زمان بازنشستگی، و نزدیک‌تر کردن این دو سطح درآمدی. ۲- رفع نابرابری موجود میان دریافتی بازنشستگانِ مشمول …

اقتصادایرانی: معاون رئیس‌جمهور چهار هدف اصلی لایحه افزایش حقوق بازنشستگان را تشریح کرد؛ این اهداف شامل کاهش شکاف حقوق شاغلان و بازنشستگان، رفع نابرابری‌ها، تقویت تاب‌آوری صندوق‌ها و اصلاح پایدار نظام پرداخت می‌شود.

تبعیض، بی‌عدالتی و نابرابری یکی از بزرگ‌ترین موانع سلامت روان و تاب‌آوری افراد در جوامع مختلف است.

هویت فرهنگی مددکار اجتماعی یک ابزار حرفه‌ای و اخلاقی است که کیفیت خدمات اجتماعی، ارتباط مؤثر با مراجعان و توانایی مقابله با تبعیض و نابرابری را تضمین می‌کند.

تأثیرات تبعیض و نابرابری بر روان انسان معمولاً به صورت تدریجی و پنهان رخ می‌دهد، اما اثرات آن عمیق و گسترده است.بهبود سلامت روان و تاب‌آوری افراد تنها با اقدامات فردی ممکن نیست.

تأثیرات تبعیض و نابرابری بر روان انسان معمولاً به صورت تدریجی و پنهان رخ می‌دهد، اما اثرات آن عمیق و گسترده است.بهبود سلامت روان و تاب‌آوری افراد تنها با اقدامات فردی ممکن نیست.

تأثیرات تبعیض و نابرابری بر روان انسان معمولاً به صورت تدریجی و پنهان رخ می‌دهد، اما اثرات آن عمیق و گسترده است.بهبود سلامت روان و تاب‌آوری افراد تنها با اقدامات فردی ممکن نیست.

سلامت روان یک حق انسانی است و نباید تحت تأثیر نابرابر و فقر قرار گیرد.

کاهش نابرابری اجتماعی یک ضرورت جدی برای سلامت عمومی است. ایجاد جامعه‌ای برابرتر می‌تواند محیطی سالم‌تر برای رشد کودکان فراهم کند و سلامت روان و عملکرد مغزی بهتری را برای آن‌ها به ارمغان آورد.