نزدیک به چهار دهه پس از فاجعه هسته‌ای چرنوبیل، پژوهشگران برای اولین‌بار شواهدی قطعی از انتقال آسیب‌های ژنتیکی ناشی از تشعشعات به نسل بعد یافته‌اند.

مروری کوتاه بر خبر یک آرکیباکتر به نام Thermococcus gammatolerans میتواند ۳۰ هزار گری پرتو گاما را تحمل کند. فشارهای محیطی شدید مانند گرما و مواد شیمیایی، به طور ناخواسته این مقاومت را ایجاد کردهاند. وقتی صحبت از مقاومت در برابر تشعشعات می‌شود، ذهن به سمت مناطق آلوده‌ای مانند چرنوبیل می‌رود. اما یکی …

مروری کوتاه بر خبر کشف آرکیباکتری در اعماق اقیانوس که میتواند ۳۰ هزار گری پرتو گاما را تحمل کند. فشارهای محیطی شدید مانند گرما و مواد شیمیایی، عامل شکلگیری این مقاومت تصادفی هستند. وقتی صحبت از مقاومت در برابر تشعشعات اتمی می‌شود، شاید ذهن به سمت مناطق آلوده‌ای مانند چرنوبیل برود. اما یکی از مقاوم‌ترین

پژوهش تازه‌ای نشان می‌دهد تشعشعات فاجعه هسته‌ای چرنوبیل نه‌تنها بر قربانیان مستقیم اثر گذاشته، بلکه رد ژنتیکی آن در DNA فرزندان کارگران پاکسازی نیز باقی مانده است؛ یافته‌ای که برای نخستین بار شواهد روشن از اثرات بین‌نسلی تابش ارائه می‌دهد.

حادثه رآکتور شماره ۴ نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل در سال ۱۹۸۶، تنها رویداد تاریخ انرژی هسته‌ای بود که به مرگ‌های مرتبط با تشعشعات منجر شد. این فاجعه چرنوبیل، رمز و رازهایی را نیز با خود به همراه داشت.

حیات وحش چرنوبیل با وجود تشعشعات رادیواکتیو در حال شکوفایی است. گزارش‌ها نشان می‌دهد منطقه ممنوعه به پناهگاهی امن برای حیوانات تبدیل شده است.

حیات وحش چرنوبیل با وجود تشعشعات رادیواکتیو در حال شکوفایی است. گزارش‌ها نشان می‌دهد منطقه ممنوعه به پناهگاهی امن برای حیوانات تبدیل شده است.

نکته شگفت‌انگیز اینجاست که تأثیر منفی تشعشعات هسته‌ای بر جمعیت حیوانات، بسیار کمتر از تأثیر مخرب حضور انسان‌ها بوده است. با خروج انسان‌ها از منطقه ممنوعه، فعالیت‌های کشاورزی، شکار و تخریب زیستگاه‌ها متوقف شد. این موضوع فرصتی طلایی را برای حیوانات رادیواکتیو فراهم کرد تا بدون مزاحمت زاد و ولد کنند.

تصاویر موجود از پای فیل به‌سختی ثبت شده‌اند، چرا که امکان نزدیک‌شدن به آن وجود ندارد. حتی دوربین‌ها هم توان ثبت تصاویر بیشتری از این توده را ندارند. میزان تشعشعات رادیواکتیو اطراف پای فیل آن‌قدر بالاست که هیچ انسانی قادر نیست به آن نزدیک شود.

نزدیک به چهار دهه پس از فاجعه هسته‌ای چرنوبیل، دانشمندان موجود زنده شگفت‌انگیزی را در قلب منطقه مرگ‌بار کشف کرده‌اند: قارچ سیاه‌رنگی که نه تنها تحت تشعشعات کشنده زنده مانده، بلکه ظاهراً از آن‌ها بهره‌برداری می‌کند.

گنبدی که بر روی بقایای فاجعه چرنوبیل ساخته شده، آسیب دیده و این نگرانی را ایجاد کرده که دیگر قادر به مهار مواد رادیواکتیو نباشد.

گنبدی که بر روی بقایای فاجعه چرنوبیل ساخته شده، آسیب دیده و این نگرانی را ایجاد کرده که دیگر قادر به مهار مواد رادیواکتیو نباشد.

در اکتبر ۲۰۲۵، تصاویر سگ‌های ولگرد با موی آبی‌رنگ در منطقه ممنوعه چرنوبیل در شبکه‌های اجتماعی وایرال شد و گمانه‌زنی‌هایی درباره تأثیر تشعشعات رادیواکتیو یا جهش ژنتیکی مطرح شد.

سپـر حفاظتی رآکتور شماره چهار چرنوبیل، که پس از فاجعه ۱۹۸۶ ساخته شده بود، در حمله پهپادی فوریه ۲۰۲۵ آسیب جدی دیده و طبق ارزیابی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی دیگر کارایی کامل خود در مهار تشعشعات را ندارد.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) اعلام کرده است سپر محافظ نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل در اوکراین که در ماه فوریه هدف حمله یک پهپاد قرار گرفت، دیگر نمی‌تواند از انتشار تشعشعات جلوگیری کند.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) اعلام کرده است سپر محافظ نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل در اوکراین که در ماه فوریه هدف حمله یک پهپاد قرار گرفت، دیگر نمی‌تواند از انتشار تشعشعات جلوگیری کند.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) اعلام کرده است سپر محافظ نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل در اوکراین که در ماه فوریه هدف حمله یک پهپاد قرار گرفت، دیگر نمی‌تواند از انتشار تشعشعات جلوگیری کند.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) اعلام کرده است سپر محافظ نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل در اوکراین که در ماه فوریه هدف حمله یک پهپاد قرار گرفت، دیگر نمی‌تواند از انتشار تشعشعات جلوگیری کند.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) اعلام کرده است سپر محافظ نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل در اوکراین که در ماه فوریه هدف حمله یک پهپاد قرار گرفت، دیگر نمی‌تواند از

سپر حفاظتی عظیمی که بر روی راکتور فاجعه هسته‌ای چرنوبیل در اوکراین قرار دارد و در ماه فوریه مورد اصابت پهپاد قرار گرفت، دیگر قادر به انجام وظیفه اصلی خود یعنی جلوگیری از نشت تشعشعات رادیواکتیو نیست. این خبر را آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) اعلام کرد.

پس از چهار دهه، دانشمندان در قلب منطقه رادیواکتیو چرنوبیل قارچ مرموزی یافته‌اند که نه‌تنها در برابر تشعشع مقاوم است، بلکه ممکن است از آن انرژی بگیرد. این کشف می‌تواند مسیر فناوری‌های نوین ضدتشعشع و منابع انرژی آینده را هموار کند.

دانشمندان گونه‌ای قارچ سیاه در منطقه آلوده به رآکتور چرنوبیل کشف کردند که قادر است با استفاده از تشعشعات هسته‌ای انرژی مورد نیاز خود را تأمین کند؛ پدیده‌ای که می‌تواند کاربردهای نوینی در پاکسازی محیط‌های رادیواکتیو داشته باشد

قارچ سیاه چرنوبیل با تبدیل تشعشعات هسته‌ای به انرژی زنده می‌ماند و دانشمندان احتمال می‌دهند بتوان از آن به‌عنوان سپر محافظ در سفرهای فضایی استفاده کرد.

تهران- ایرنا- نزدیک به چهار دهه پس از فاجعه هسته‌ای چرنوبیل، دانشمندان موجود زنده شگفت‌انگیزی را در قلب منطقه مرگ‌بار کشف کرده‌اند: قارچ سیاه‌رنگی که نه تنها تحت تشعشعات کشنده زنده مانده، بلکه ظاهراً از آن‌ها بهره‌برداری می‌کند.

زومیت/ در قلب رآکتور چرنوبیل، قارچی سیاه از تشعشعات مرگبار تغذیه می‌کند. این موجود شگفت‌انگیز شاید راز سفرهای فضایی آینده را در خود پنهان کرده باشد. دانشمندان در یکی از پرتوزاترین نقاط روی زمین، درون دیوارهای رآکتور منفجرشده‌ی چرنوبیل، با پدیده‌ای شگفت‌انگیز روبه‌رو شده‌اند: یک قارچ سیاه که به نظر م

دانشمندان در یکی از پرتوزاترین نقاط روی زمین، درون دیوارهای رآکتور منفجرشده‌ی چرنوبیل، با پدیده‌ای شگفت‌انگیز روبه‌رو شده‌اند: یک قارچ سیاه که به نظر می‌رسد از تشعشعات مرگبار هسته‌ای تغذیه می‌کند.

قارچی در منطقه هسته ای چرنوبیل، جاییکه انسان ها نمی توانند زندگی کنند، همچنان زنده مانده و رشد میکند. این امر محققان را سردرگم کرده است.

پژوهشگران در خرابه‌های راکتور شماره ۴ نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل (Chernobyl)، قارچ‌هایی سیاه‌رنگ با نام کلادوسپوریوم (Cladosporium sphaerospermum) را شناسایی کرده‌اند که برخلاف موجودات زنده معمولی، نه‌تنها در برابر تشعشعات مرگبار مقاومت نشان می‌دهند، بلکه از آن به‌عنوان منبع انرژیو تغذیه‌ای استفاده می‌کنند. …

این قارچ که نام علمی آن Cladosporium sphaerospermum است، پیش‌تر نیز شناخته شده بود، اما پس از فاجعه‌ چرنوبیل در سال ۱۹۸۶، مشخص شد که توانایی خارق‌العاده‌ای در جذب و استفاده از انرژی تشعشعات هسته‌ای دارد.

دانشمندان در نیروگاه هسته ای چرنوبیل، گونه ای قارچ سیاه را شناسایی کرده اند که برخلاف دیگر موجودات زنده، نه تنها از تابش مرگبار گاما آسیب نمی بیند، بلکه از آن برای رشد و تغذیه استفاده می کند.

این مکان معروف به پای فیله جایی در زیر راکتورهای اتمی منفجر شده نیروگاه چرنوبیل است. این توده مذاب هسته‌ای (کوریم) در زیر راکتور شماره ۴ نیروگاه چرنوبیل، در اتاق ۲۱۷/۲، حدود ۱۵ متری جنوب شرقی راکتور منفجرشده و ۶ متری بالای سطح زمین قرار دارد. در دسامبر ۱۹۸۶ کشف شد و به دلیل شکل چروکیده و عظیمش مانند …