ملک‌الشعرا بهار در اوج تحولات نوگرایانه به سر می‌برد اما کمترین توجه را به رخدادهای ادبی مربوط به مکتب نیما یوشیج نشان داد. این کهن‌گرایی، نه از سر تحجر، بلکه آگاهانه و هدفمند در خدمت مضامین مدرن قرار گرفت. تصنیف «مرغ سحر» (ساخته‌ مرتضی نی‌داوود با شعر بهار در دستگاه ماهور) نمونه‌ بارز و جاودانه‌ای …

همواره آموزگاری و معلمی دانشگاه را بالاتر و فراتر از هر منصب و شغلی می‌دانست و هرگز خود را به کارهای اداری آلوده نکرد. او در روش و منش، تجسم فضایل انسانی و اخلاقی بود و روحیه پژوهشگر و نوجوی خود را تا واپسین لحظات زندگی حفظ کرد

«برای آتشی، جنوب تنها نقطهٔ آغاز هویت شعری است، اما شعر او از همان «افق محدود جنوب» عبور کرده و به چشم‌اندازهای جهانی راه یافته است.»

محمد حسینی باغسنگانی، پژوهشگر ادب و هنر در یادداشتی به مناسبت بیست و چهارم آبان ماه، سالروز درگذشت محمدحسن رهی معیری، به «ماجرای عشق رهی معیری و مریم فیروز» پرداخته و آن را «دروغ عامه‌پسند» خوانده است.

یک پژوهشگر می‌گوید: محمدرضا شفیعی‌کدکنی همواره یک شخص نبوده، بلکه یک موضوع مهم فرهنگی و ادبی است.