بازگشت به هایدگر در فضای فکری ایران صرفاً یک انتخاب نظری نیست؛ نوعی موضع‌گیری نسبت به مدرنیته، سیاست و آینده است. نقد رادیکال او از متافیزیک غربی و تحلیلش از تکنولوژی به‌عنوان «گشتل» شیوه‌ای که جهان را به ذخیره‌ای برای بهره‌برداری تقلیل می‌دهد برای بسیاری از روشنفکران ایرانی جذاب بوده است.

رغبت به فیلسوفان خارجی در کشور ما معمولا در دوره‌های مختلف متفاوت است؛ یک دوره‌ای تب هایدگر فراگیر می‌شود و یک دوره‌ای هم تب ژیژک و دریدا. اما در سال‌های اخیر،‌ نام یک فیلسوف آلمانی بر سر زبان‌ها افتاده که به بدبینی و منفی‌نگری معروف است؛‌ اگرچه وقتی آثار او را بخوانی متوجه می‌شوی که او بیش از اینکه …

برای عبور از دوگانه «کمال کلاسیک» و «شکست مدرن»، باید به ساحتِ شهود نقب زد؛ جایی که هنر نه یک بیانیه سیاسی است و نه یک فرمِ صلبِ زیبا، بلکه «گشودگیِ یک جهان» است. اگر هایدگر از «ویرانگری» (Destruktion) برای رسیدن به هستیِ اصیل سخن می‌گفت و بنیامین «تمثیل» را راهی برای دریدنِ حجابِ تاریخ می‌دانست، هر …

تهران- ایرنا- «زمین و خدایان؛ درآمدی بر فلسفه مارتین هایدگر» نوشته وینسنت وایسیناس، مدخلی روان به اندیشه این فیلسوف اگزیستانسیال است.

شاید وقت‌هایی که چیزی می‌شکند، تازه می‌شود آن را شناخت و ترمیم کرد. شاید اگر بتوانیم با اشیای شکسته چنین برخوردی داشته باشیم، بتوانیم با نقشه‌های نافرجام، خاطرات ناقص یا تصوراتی که از خودمان داریم هم چنین کنیم. گاهی چیزهای شکسته از نسخۀ سالمشان بهترند. گاهی از دل حادثه‌ای بد خیری پنهان بیرون می‌آید.

فهم چیزی است که راه را برای دیدن باز می کند اما هم زمان درست در همان لحظه چیزی را پنهان می کند. فهم، نیروی گشودگی و نیروی پوشیدگی است و تا زمانی که انسان پیش فهم های خود را بازاندیشی نکرده باشد، هر چه بیشتر بخواهد بفهمد، بیشتر در همان حلقه پیشین گرفتار می ماند.

آریامن احمدی نوشت: غائله هایدگر و میراث او، تلخ‌ترین شاهد بر این حقیقت است که خطر تبدیل ایدئولوژی‌هایِ به‌ظاهر متعالی به ابزاری برای سلبِ آزادی و توتالیتاریسم، همواره در کمینِ اندیشه‌ بشری است. درسی که از هایدگر و نازیسم آموخته می‌شود، این است که اخلاق و مسئولیت اجتماعی روشنفکر، حتی برای بزرگ‌ترین متفکران، …

آنچه از هر متفکری باقی می‌مانَد، آثار و نوشتار و گفتار اوست. بنابراین هر اندیشمندی هنگام طرح ایده‌هایش، شاید باید وسواس کافی را دربارۀ بهداشتی بودن نظراتش به لحاظ سیاسی به خرج دهد و همواره این دغدغه را داشته باشد که آنچه می‌گویم یا می‌نویسم، چه مدلولات سیاسی‌ای ممکن است پیدا کند.  

از دیدگاه هایدگر، چیزی که از کار افتاده، اغلب بیش از چیز سالم در برابر ما «حاضر» می‌شود و دیگر نمی‌توانیم آن را نادیده بگیریم.

من دازاین هایدگر را در حد بودن خودم دریافت کرده‌ام. این واژه به اینجابودگی و به زعم من که فضاکاو هستم، به فضا‌بودگی و به بودن و بودگی توجه دارد و سزان برایم مهم است چون به جای سیب، سیب‌بودگی را نقاشی می‌کند. در این ساحت خطیر آقای اکبر جباری را معرفی می‌کنم که مداقه‌ای طویل در ساحت دازاین ایرانی داشته‌اند.

تهران- ایرنا- گزاره‌ و ادعاهایی چون پروژه اطلاعاتی بودنِ دموکراسی که در پوشش نقدی رادیکال از مدرنیته و با اتکا به میراث فلسفی مارتین هایدگر ارائه شده، نوعی تقلیل‌گرایی فلسفی است که مانع از فهم درست نسبت ما با مفهوم دموکراسی می‌شود.

هایدگر جایی می‌نویسد: «حقیقت نه در بازنمایی، بلکه در گشودگی و انکشاف پدیدار می‌شود». مجموعه‌عکس‌های اخیر گلناز زیبنده‌خو دقیقا در چنین منطقی عمل می‌کنند؛ عکس نه به‌عنوان رسانه ثبت لحظه، بلکه به‌عنوان فرایند انکشاف و واژگونی ادراک.

در جهانی که هنر، به‌ویژه هنر نمایش، بیش از هر زمان دیگری در معرض تهدید‌های سطحی‌نگری و ابتذال قرار گرفته، اندیشیدن به هویت تئاتر، ضرورتی است انکارناپذیر. وقتی «هایدگر» از دو نوع هستی انسانی سخن می‌گوید

در سومین برنامه از گپی‌نو به مناسبت بیستم مهرماه، بزرگداشت حافظ شیرازی به سراغ مسعود زنجانی پژوهشگر حوزه فلسفه و ادبیات رفتیم تا با موضوع «حافظ به مثابه اندیشمند» با او به گفت‌و‌گو بنشینیم.

کوبریک ضد غرب ترین کارگردانی است که در غرب ظهور کرده است. کارگردانی که با وسواسی بیمارگونه توانست استقلال خودش را حفظ کند و از نگاه فلسفی‌اش کوتاه نیاید. او مارتین هایدگر کارگردانان بود.

امروز معنای زندگی گویی زیر بار ترندهای فضای مجازی دفن می‌شود و زندگی واقعی، تنها شبیه‌سازی‌ برای قاب‌های اینستاگرام است.

امروز معنای زندگی گویی زیر بار ترندهای فضای مجازی دفن می‌شود و زندگی واقعی، تنها شبیه‌سازی‌ برای قاب‌های اینستاگرام است.