بازگشت به هایدگر در فضای فکری ایران صرفاً یک انتخاب نظری نیست؛ نوعی موضع‌گیری نسبت به مدرنیته، سیاست و آینده است. نقد رادیکال او از متافیزیک غربی و تحلیلش از تکنولوژی به‌عنوان «گشتل» شیوه‌ای که جهان را به ذخیره‌ای برای بهره‌برداری تقلیل می‌دهد برای بسیاری از روشنفکران ایرانی جذاب بوده است.

رغبت به فیلسوفان خارجی در کشور ما معمولا در دوره‌های مختلف متفاوت است؛ یک دوره‌ای تب هایدگر فراگیر می‌شود و یک دوره‌ای هم تب ژیژک و دریدا. اما در سال‌های اخیر،‌ نام یک فیلسوف آلمانی بر سر زبان‌ها افتاده که به بدبینی و منفی‌نگری معروف است؛‌ اگرچه وقتی آثار او را بخوانی متوجه می‌شوی که او بیش از اینکه …

برای عبور از دوگانه «کمال کلاسیک» و «شکست مدرن»، باید به ساحتِ شهود نقب زد؛ جایی که هنر نه یک بیانیه سیاسی است و نه یک فرمِ صلبِ زیبا، بلکه «گشودگیِ یک جهان» است. اگر هایدگر از «ویرانگری» (Destruktion) برای رسیدن به هستیِ اصیل سخن می‌گفت و بنیامین «تمثیل» را راهی برای دریدنِ حجابِ تاریخ می‌دانست، هر …

تهران- ایرنا- «زمین و خدایان؛ درآمدی بر فلسفه مارتین هایدگر» نوشته وینسنت وایسیناس، مدخلی روان به اندیشه این فیلسوف اگزیستانسیال است.

شاید وقت‌هایی که چیزی می‌شکند، تازه می‌شود آن را شناخت و ترمیم کرد. شاید اگر بتوانیم با اشیای شکسته چنین برخوردی داشته باشیم، بتوانیم با نقشه‌های نافرجام، خاطرات ناقص یا تصوراتی که از خودمان داریم هم چنین کنیم. گاهی چیزهای شکسته از نسخۀ سالمشان بهترند. گاهی از دل حادثه‌ای بد خیری پنهان بیرون می‌آید.

فهم چیزی است که راه را برای دیدن باز می کند اما هم زمان درست در همان لحظه چیزی را پنهان می کند. فهم، نیروی گشودگی و نیروی پوشیدگی است و تا زمانی که انسان پیش فهم های خود را بازاندیشی نکرده باشد، هر چه بیشتر بخواهد بفهمد، بیشتر در همان حلقه پیشین گرفتار می ماند.

آریامن احمدی نوشت: غائله هایدگر و میراث او، تلخ‌ترین شاهد بر این حقیقت است که خطر تبدیل ایدئولوژی‌هایِ به‌ظاهر متعالی به ابزاری برای سلبِ آزادی و توتالیتاریسم، همواره در کمینِ اندیشه‌ بشری است. درسی که از هایدگر و نازیسم آموخته می‌شود، این است که اخلاق و مسئولیت اجتماعی روشنفکر، حتی برای بزرگ‌ترین متفکران، …