بازار
این سؤال را زنی پاسخ می‌دهد که دیدگاه او به لحاظ جایگاه خاصی که در عالم آفرینش و مجموعه حضرات معصومین (ع) دارد اهمیت ویژه‌ای دارد. پاسخ فاطمه (س) به این پرسش صاحبان اندیشه و فکر و آن دسته از متفکرانی که دغدغه شکل‌گیری جامعه اسلامی را دارند به طور عادی درگیر خود می‌کند. فاطمیه فرصت مغتنمی است تا به این پرسش و پاسخ مهم که از سوی دو شخصیت بزرگ اسلام بر زبان جاری شده تمرکز و اندیشه کنیم.
ممکن است یک مردی به لحاظ عظمت و بزرگی روح دل از انسان‌های دیگر ببرد. کما اینکه عظمت روح پیامبر (ص) از مرد و زن در تاریخ دلبری کرده است. این دلبری به لحاظ بزرگی روح انسان‌ها یک چیز طبیعی است. ما نیازی نداریم آدم‌های بزرگ و با عظمت را با چشم سر ببینیم و دلداده آنها بشویم. مگر ما چهره پیامبر را دیده‌ایم یا شیعیان تا به حال مگر علی ابن ابیطالب و حسین بن علی (ع) را دیده‌اند و به او اینطور عاشقانه دل بسته‌اند و دور معنا و اسم او مانند کعبه طواف کرده‌اند؟ مگر ما امام زمان (عج) را با چشم سر دیده‌ایم که اینطور عاشق و دلباخته او شده‌ایم. ما اوصاف آنها، عظمت آنها، فضایل آنها، جایگاه آنها را شناخته‌ایم و همین شنیده‌ها دل ما را برده است فارغ از اینکه آنها به لحاظ ظاهر چه شکلی بوده‌اند.
پس در بیان نورانی فاطمه‌زهرا (س) در اینکه می‌فرماید بهترین چیز برای زن ندیدن و دیده‌نشدن از سوی نامحرمان و موضوع و مسئله جذابیت‌های جنسی است. می‌دانیم زنان بر خلاف مردان بیشتر جذب گفتار مردان می‌شوند. مردان اغلب از راه گفتار دلبری می‌کنند. پس برخلاف مرد که بیشتر و در وهله‌اول جذب ظواهر جسمانی زن می‌شود؛ برای یک زن به طور فطری و در وهله‌اول ظواهر جسمی و ظاهری به چشم نمی‌آید و اگر مردی عظمت روح داشته باشد و دلبری کند در زن و مرد یکسان است. این دیگر ربطی به جنسیت ندارد. نوع انسان، قلب سلیم انسانی دل به چنین انسانی می‌دهد. اینجا دیگر هوا و هوس و خواست‌های پست حیوانی و حقیر راه ندارد. …
