چاپ پول یا افزایش رشد پایه پولی از آنجا که موجب رشد حدودا 7 برابری نقدینگی و متعاقبا تحمیل تورم به جامعه میشود، همواره شاخص منفی در اقتصاد ایران بوده است.
طی 4 دهه اخیر علت اصلی چاپ پول یا رشد پایه پولی در ایران، استقراض دولتها از بانک مرکزی برای تامین هزینهها بوده است. یعنی دولتها به علت بیانضباطی مالی و بودجهای، دچار کسری بودجه شده و این کسری را با چاپ پول تامین کردهاند اما تورم آن را اقشار متوسط و کمدرآمد جامعه تحمل میکنند، چراکه تورم بالا همواره به سود اقشار مرفه است که داراییهای مالی کلانی دارند.
اگر تغییرات رشد پایه پولی در ابتدا و انتهای دولتها را بررسی کنیم مشخص میشود دولت پزشکیان رکورددار افزایش چاپ پول است.
در ابتدای دولت چهاردهم رشد پایه پولی 18.7 درصد بود اما در اسفند سال گذشته به 61.5 درصد رسید که رشد 42.8 واحد درصدی در یک سال و نیم نخست دولت پزشکیان نشان میدهد. بدین ترتیب دولت پزشکیان، رکورد دولت حسن روحانی در چاپ پول را شکست چراکه پیش از این دولت روحانی رکورددار چاپ پول بود.
در بین دولتهای پس از انقلاب، موفقترین دولت در کنترل چاپ پول، دولت شهید رئیسی بود چراکه توانست نرخ رشد پایه پولی را از 39.5 درصد در ابتدای دوره به 18.7 درصد در پایان دوره خود برساند. بدین ترتیب دولت شهید رئیسی منضبطترین دولت پس از انقلاب محسوب میشود و در رتبه آخر چاپ پول در بین دولتها قرار میگیرد.
همچنین بخوانید: آقای پزشکیان! بنبست نمایی ممنوع
