طبق تحقیقات جدید، حتی زندگی در نزدیکی یک خشکشویی میتواند خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد.
دانشمندان در یک تحلیل سراسری که در مجله npj Parkinson's Disease منتشر شده، دریافتند افرادی که در فاصله ۱۵۰ متری خشکشوییها زندگی میکنند، در مقایسه با افرادی که در فاصله دورتری در فاصله ۶.۴ تا ۸ کیلومتری زندگی میکنند، تا ۲۳ درصد بیشتر با خطر تخمینی ابتلا به پارکینسون مواجه هستند.
برد راست(Brad Racette)، متخصص مغز و اعصاب و نویسنده ارشد این مطالعه از موسسه مغز و اعصاب بارو در فینیکس آریزونا میگوید: این مطالعه به شواهد رو به رشدی میافزاید که نشان میدهد مواجهه با عوامل محیطی میتواند نقش مهمی در بیماری پارکینسون داشته باشد.
وی افزود: شناسایی این عوامل خطر، گامی مهم در جهت درک چگونگی کاهش بار این بیماری در آینده است. این یافتهها به مجموعهای رو به رشد از تحقیقات میافزاید که نشان میدهد محل زندگی شما میتواند عوامل خطر محیطی شما و به طور بالقوه سلامت و خطر ابتلا به بیماری را شکل دهد.
دانشمندان پیش از این نشان دادهاند که محل زندگی با خطر زوال عقل مرتبط است و همچنین میتواند بر سرعت پیری و میزان تغذیه سالم شما تأثیر بگذارد.
در مورد پارکینسون، عوامل خطر محیطی شناخته شده شامل آلودگی هوا، قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیکها و آفتکشها و موارد دیگر است.
این نوع عوامل خطر میتواند به این معنی باشد که مکانهایی که به نظر نمیرسد به وضوح خطرناک باشند، در واقع ممکن است به دلیل شرایط شیمیایی محیط خود، خطرات بالقوهای برای سلامتی داشته باشند که ما همیشه آنها را تشخیص نمیدهیم.
به عنوان مثال، مطالعهای که سال گذشته منتشر شد، نشان داد که زندگی در نزدیکی زمین گلف، احتمالاً به دلیل استفاده از آفتکشها در زمینهای گلف و چمنها با خطر بالاتر ابتلا به پارکینسون مرتبط است.
برخی از همان محققانی که این کشف را انجام دادند، اکنون توجه خود را به خشکشوییها معطوف کردهاند. آنها سوابق بیمه درمانی ایالات متحده را برای بیش از ۱۹ میلیون نفر ۶۷ ساله یا بالاتر بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸، از جمله حدود ۱۸۰ هزار نفر مبتلا به بیماری پارکینسون، تجزیه و تحلیل کردند.
محققان پس از در نظر گرفتن سن، جنسیت، نژاد، درآمد و سایر عوامل بالقوه مخدوشکننده دریافتند افرادی که در فاصله حدود ۱۵۰ متری یک خشکشویی زندگی میکردند، در مقایسه با افرادی که در فاصله ۶.۴ تا ۸ کیلومتری زندگی میکردند، ۱۴ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به پارکینسون قرار داشتند.
این خطر تخمینی برای موارد بیماری پارکینسون که با مشکلات راه رفتن و تحرک مشخص میشوند، ۲۳ درصد بیشتر و برای پارکینسون مرتبط با زوال عقل به ۲۵ درصد بیشتر افزایش یافت، اگرچه این زیرگروه ارتباط ضعیفتری را با رابطه فاصله نشان داد.
در حالی که یافتهها فقط یک ارتباط را نشان میدهند و ثابت نمیکنند که خشکشوییها یا مواد شیمیایی خشکشویی مانند TCE باعث ابتلای افراد به بیماری پارکینسون میشوند، این یافتهها جای نگرانی دارند.
محققان در مقاله خود نوشتند: مطالعه ما الگویی کاملاً سازگار را در بیشتر مناطق ایالات متحده نشان داد که نزدیکی مسکونی به خشکشوییها را با افزایش خطر ابتلا به بیماری پارکینسون مرتبط میکند. این الگوهای مکانی نشان میدهد که برخی از مناطق ممکن است به طور خاص در برابر آلودگی محیطی ناشی از خشکشوییها آسیبپذیر باشند که به طور بالقوه نشاندهنده تفاوت در خطر نفوذ بخارات مربوط به زیرساختهای قدیمی، زمینشناسی یا تراکم جمعیت است.
محققان تعدادی از محدودیتهای مطالعه خود را از جمله نحوه سنجش خشکشوییها بر اساس دادههای سال ۲۰۱۳ برای بیش از ۳۰ هزار خشکشویی، اندازهگیری مقادیر شیمیایی TCE یا سایر مواد شیمیایی، ویژگیهای ساختمان یا الگوهای فعالیت تجاری تصدیق میکنند، اما بر اساس آنچه که ما در مورد مقیاس این مسئله میدانیم، محققان میگویند که این شواهد بیشتری مبنی بر این است که در اینجا یک مسئله بسیار جدی وجود دارد.
محققان میگویند: یافتههای ما نشان میدهد که مواد شیمیایی مورد استفاده در خشکشوییها میتواند محلههای اطراف را آلوده و به خطر بیماری پارکینسون کمک کند. مطالعه ما شواهدی را ارائه میدهد که از نیاز به نظارت هدفمند بر بیماری و تحقیقات بیشتر زیستمحیطی برای اصلاح این امر حمایت میکند.
این یافتهها در مجله npj Parkinson's Disease گزارش شده است.
انتهای پیام
