برآورد شرکت این است که در صورت رفع موانع مالی، تکمیل و بهرهبرداری از پروژه حدود ۳۶ ماه زمان خواهد برد. اما همین برآورد نیز با یک شرط اساسی همراه است: ابتدا باید موانع مالی، از جمله موضوع تسهیلات ارزی، برطرف شود. این در حالی است که تا زمان تأیید صورتهای مالی، به گفته حسابرس، به جز مطالعات امکانسنجی و بخش قابل توجهی از طراحی مهندسی، اقدام عمدهای برای احداث کارخانه انجام نشده است. تغییر مسیر پروژه؛ از پتروشیمی به صنایع پاییندستی
بلاتکلیفی پروژه به حدی رسیده که سناریوی اولیه نیز در حال تغییر است. طبق تصمیمات مطرحشده، قرار است زمین و تأسیسات احداثشده با توجه به توقف عملیات ساخت پتروشیمی، برای طرحهای صنعتی صنایع پاییندستی مورد استفاده قرار گیرد. طرحهایی برای این منظور در مرحله امکانسنجی و تصویب قرار دارند و حتی موضوع احداث شهرک صنعتی صنایع پاییندستی پتروشیمی در شهرستان شیراز نیز در حال پیگیری عنوان شده است.
این تغییر مسیر را نمیتوان صرفاً یک اصلاح اجرایی ساده تلقی کرد. پروژهای که در ابتدا با هدف احداث واحد پتروشیمی تعریف شده بود، اکنون با گذشت سالها و خرج دهها میلیارد تومان به دنبال تعریف کاربری جایگزین برای زمین و تأسیسات خود است. زمینی که شرکت هنوز مالک آن نیست
ریسک پروژه تنها به منابع مالی و ساخت کارخانه محدود نمیشود. زمین محل اجرای طرح متعلق به اداره کل منابع طبیعی وزارت جهاد کشاورزی است و در قالب قرارداد اجاره ۱۰ ساله در سال ۱۳۹۲ در اختیار شرکت قرار گرفته است. اما واگذاری زمین نیز مشروط به احداث کارخانه و بهرهبرداری از طرح شده است.
این موضوع یک ریسک مهم برای پروژه ایجاد میکند؛ زیرا با توجه به پیشرفت تنها ۱۳.۵ درصدی و توقف عملیات، شرط اصلی قرارداد زمین هنوز محقق نشده است. در چنین شرایطی، تداوم بلاتکلیفی پروژه میتواند وضعیت حقوقی و اقتصادی استفاده از زمین را نیز پیچیدهتر کند.
