شیپدن زمانی در نزدیکی شهر امروزی کرومر قرار داشت، اما طوفانهای پیاپی و فرسایش شدید ساحلی در اواخر قرون وسطی بهتدریج آن را به کام دریای شمال کشاندند. اکنون یک بررسی تازه زیر آب، ۲۵ سازه ساختهشده به دست انسان را در بستر دریا ثبت کرده است؛ شواهدی که به پژوهشگران کمک میکند نقشه شهر و روند فروپاشی آن را بازسازی کنند. شهری که در کتاب دومزدی ثبت شده بود
نام شیپدن در کتاب دومزدی، سرشماری مشهور سال ۱۰۸۶ میلادی، دیده میشود. این سند از شهری با ۱۱۷ نفر جمعیت، ۳۶ خوک، یک بندر و دو کلیسا خبر میدهد.
بااینحال، تا قرن چهاردهم میلادی خط ساحلی منطقه بهشدت تغییر کرده بود. پژوهشهای پیشین شورای منطقهای نورث نورفک نشان میدهد که یکی از کلیساهای شیپدن حدود سال ۱۴۰۰ میلادی زیر آب رفته بود و سرانجام کل شهر از میان رفت.
همین سرنوشت، افسانهای محلی را نیز شکل داد؛ داستان «صخره کلیسا» که میگفت بقایای کلیسای غرقشده هنوز زیر امواج قرار دارد و صدای ناقوس آن گاهی از اعماق دریا شنیده میشود. افسانهای که شاید حقیقت نداشته باشد
غواصان در بررسیهای اخیر هیچ سازهای پیدا نکردند که بتوان آن را با اطمینان کلیسا دانست؛ موضوعی که باور قدیمی مردم کرومر را زیر سؤال برده است.
پیتر استیبنز، رئیس انجمن دوستان موزه کرومر، میگوید پژوهشگران اکنون اسناد قرون وسطایی را با یافتههای باستانشناسی زیر آب تطبیق میدهند تا تصویر دقیقتری از شیپدن به دست آورند. به گفته او، آنچه فعلاً مطرح میشود فرضیه است، نه نتیجه قطعی. بااینحال، غواصان تودههایی از سنگ چخماق را پیدا کردهاند که احتمال دارد بقایای یک سازه فروریخته باشند.
پژوهشگران همچنین احتمال میدهند نام «صخره کلیسا» در واقع پس از حادثهای در سال ۱۸۸۸ رایج شده باشد؛ زمانی که یدککش بخار «ویکتوریا» از شهر گریت یارموث با این محل برخورد کرد و بعدها این نقطه با افسانه کلیسای غرقشده پیوند خورد. دیواری برای مقابله با دریا …
