«وای بر نمازگزاران!»؛ هشدار تکان‌دهنده قرآن به برخی از نمازگزاران - تسنیم

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری تسنیم – مریم مرتضوی: نماز در قرآن صرفاً مجموعه‌ای از حرکات و اذکار روزانه نیست؛ «ذکر خدا»، «استعانت از پروردگار»، «خشوع»، «حفاظت از رابطه با خدا» و در نهایت «بازداشتن انسان از فحشا و منکر» از مهم‌ترین کارکردهایی است که قرآن برای آن ترسیم می‌کند.

از همین رو، هنگامی که سخن از «سبک شمردن نماز» به میان می‌آید، نباید این مفهوم را فقط به ترک کامل نماز محدود کرد. قرآن در کنار هشدار درباره ترک نماز، از ضایع کردن نماز، غفلت از نماز، کسالت در هنگام نماز، ترجیح دادن کارهای باطل و تجارت بر آن و تهی شدن نماز از یاد خدا نیز سخن گفته است.

به تعبیر دیگر، از نگاه قرآن ممکن است انسان نماز بخواند، اما در حقیقت نسبت به نماز «بی‌اعتنا» باشد؛ همان‌گونه که ممکن است ظاهر عبادت حفظ شود، اما حقیقت و اثر آن در زندگی از میان برود.

 وقتی ترک نماز، در کنار عذاب جهنم قرار می‌گیرد

شاید صریح‌ترین تصویر قرآن درباره پیامد ترک نماز را باید در گفت‌وگوی دوزخیان در سوره مدثر جست‌وجو کرد. هنگامی که از آنان پرسیده می‌شود: «مَا سَلَکَکُمْ فِی سَقَرَ » (چه چیز شما را در دوزخ درآورد؟)

پاسخ می‌دهند: «قَالُوا لَمْ نَکُ مِنَ الْمُصَلِّینَ » (گفتند: ما از نمازگزاران نبودیم.)

نکته مهم این است که «نماز نخواندن» در این آیات در کنار مجموعه‌ای از عوامل سقوط انسان قرار گرفته است. یعنی قرآن ترک نماز را مسئله‌ای حاشیه‌ای و کم‌اهمیت معرفی نمی‌کند، بلکه آن را در شمار اعترافات دوزخیانی قرار می‌دهد که درباره علت گرفتار شدن خود سخن می‌گویند.

این تعبیر، اهمیت نماز را در منظومه تربیتی قرآن به‌خوبی نشان می‌دهد که نماز یک رفتار تشریفاتی نیست که حذف آن تأثیری در مسیر معنوی انسان نداشته باشد.

  ابوالقاسمی: پایان حضور داوران بدون مهارت در مسابقات قرآن

خطر، فقط ترک نماز نیست؛ «ضایع کردن» نماز هم هست …