بازار
اعطای جایزه صلح نوبل ۲۰۲۶ به ناوی پیلای، حقوقدان برجسته آفریقای جنوبی و از چهره‌های شناخته‌شده عدالت کیفری بین‌المللی، در فاصله‌ای کوتاه با تصمیم دولت دونالد ترامپ برای تحریم دیوان کیفری بین‌المللی قرار گرفت و این هم‌زمانی بار دیگر شکاف میان ادعای دفاع از حاکمیت ملی و ضرورت پاسخ‌گویی در برابر حقوق بین‌الملل را برجسته کرد. هرچند واشنگتن تحریم‌ها را با استناد به صلاحیت قضایی و استقلال خود توجیه می‌کند، اما گستره اقدامات تازه و واکنش‌های سیاسی همراه آن، پرسش‌هایی جدی درباره انگیزه‌های واقعی کاخ‌سفید و آینده عدالت کیفری بین‌المللی مطرح کرده است.
تقابل سیاسی واشنگتن با لاهه
کمیته نوبل نروژ جایزه صلح ۲۰۲۶ را به ناوی پیلای اعطا کرد تا از چند دهه فعالیت او در تقویت عدالت بین‌المللی، مقابله با تبعیض و پیگیری پاسخ‌گویی مرتکبان جنایات جنگی، جنایات علیه بشریت و نسل‌کشی تقدیر کند. پیلای که در دوران آپارتاید در آفریقای جنوبی متولد شد، فعالیت حقوقی خود را با دفاع از مخالفان تبعیض نژادی آغاز کرد و بعدها در دادگاه‌های عالی آفریقای جنوبی، دادگاه کیفری بین‌المللی برای رواندا و دیوان کیفری بین‌المللی مسئولیت‌هایی بر عهده گرفت و همچنین کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل بود.
اهمیت کارنامه پیلای تنها به سوابق قضایی او محدود نمی‌شو، بلکه نقش او در به‌رسمیت‌شناختن خشونت جنسی به‌عنوان جنایت بین‌المللی و فعالیت در پرونده نسل‌کشی اقلیت روهینگیا، جایگاهش را در تحول حقوق کیفری بین‌المللی تثبیت کرده است. او از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ ریاست کمیسیون تحقیق مستقل بین‌المللی سازمان ملل درباره فلسطین را بر عهده داشت و این کمیسیون در اکتبر ۲۰۲۵ اعلام کرد که بر اساس تحلیل حقوقی خود، اسرائیل مسئول ارتکاب نسل‌کشی در غزه است که البته مقام‌های اسرائیلی آن را رد کرده‌اند. …
