دوران پساجنگ تنها به معنای ترمیم خسارتها نیست، بلکه میتواند فرصتی برای بازاندیشی در شیوه توسعه کشور و حرکت به سمت «بازسازی هوشمند» باشد؛ بازسازیای که در آن فناوری و ظرفیت بخش خصوصی از ابتدا در متن برنامههای نوسازی و توسعه قرار گیرد.
در چنین شرایطی، نمایشگاههای تخصصی نیز باید مأموریتی فراتر از نمایش محصولات و توانمندیها برای خود تعریف کنند. امروز کشور بیش از هر زمان دیگری به بستری برای همرسانی دولت، صنعت، بخش خصوصی، شرکتهای دانشبنیان، دانشگاهها، سرمایهگذاران و صاحبان فناوری نیاز دارد؛ بستری که در آن نیازهای واقعی کشور مطرح، ظرفیتهای موجود شناسایی و این تعامل به پروژه، سرمایهگذاری و همکاری عملیاتی منجر شود.
از این منظر، «ایران فاواتکس» میتواند به یکی از بسترهای مؤثر برای شکلگیری این همرسانی در دوران بازسازی تبدیل شود. بازسازی امروز، بدون زیرساخت دیجیتال ممکن نیست
مفهوم بازسازی در جهان امروز با گذشته تفاوت کرده است. بازسازی دیگر صرفاً به معنای ترمیم ساختمانها، تأسیسات و زیرساختهای فیزیکی نیست؛ شبکههای ارتباطی، فیبر نوری، مراکز داده، رایانش ابری، امنیت سایبری، سامانههای نرمافزاری، هوش مصنوعی و زیرساختهای داده نیز بخشی از زیرساختهای حیاتی کشورها محسوب میشوند.
بنابراین، هر برنامهای برای بازسازی و افزایش تابآوری کشور، بدون توجه جدی به زیرساختهای دیجیتال و ارتباطی، ناقص خواهد بود.
شش محور پیشبینیشده برای ایران فاواتکس نیز از همین منظر اهمیت دارند: هوش مصنوعی و فناوریهای نوظهور؛ زیرساختهای دیجیتال، شبکه و ارتباطات؛ نرمافزار، داده و امنیت سایبری؛ اقتصاد دیجیتال و کسبوکارهای هوشمند؛ تحول دیجیتال و هوشمندسازی؛ و زیستبوم نوآوری، دانشبنیان و سرمایهگذاری.
این محورها در ظاهر حوزههایی مستقل هستند، اما در عمل حلقههای یک زنجیره واحد را تشکیل میدهند. هوش مصنوعی بدون زیرساخت پردازشی، شبکههای پرظرفیت و مراکز داده توسعه نمییابد؛ زیرساخت دیجیتال نیز بدون نرمافزار، داده و امنیت سایبری ارزش کامل خود را نشان نمیدهد.
این مجموعه زمانی به ظرفیت واقعی برای کشور تبدیل میشود که در خدمت صنعت، انرژی، دولت، سلامت، حملونقل، آموزش، شهرها و کسبوکارها قرار گیرد. انتظار داریم دولت مسئله را مطرح کند؛ صنعت راهکار ارائه دهد
یکی از ضرورتهای دوران بازسازی، کاهش فاصله میان «نیازهای کشور» و «توانمندیهای صنعت» است.
بسیاری از شرکتهای ایرانی از دانش فنی، محصول و تجربه لازم برای مشارکت در پروژههای بزرگ برخوردارند؛ اما این ظرفیتها زمانی به ارزش اقتصادی و ملی تبدیل میشوند که به نیازهای واقعی کشور و پروژههای مشخص متصل شوند.
ایران فاواتکس میتواند این فاصله را کاهش دهد. دستگاههای اجرایی، اپراتورها، صنایع بزرگ، بانکها، شهرداریها و مجموعههای فعال در حوزههای انرژی، سلامت، حملونقل و سایر بخشها میتوانند مسائل، پروژهها و نیازهای آینده خود را در چنین بستری مطرح کنند و در مقابل، شرکتهای فناور، تولیدکنندگان و مجموعههای دانشبنیان راهکارهای خود را ارائه دهند.
در این مدل، نمایشگاه دیگر فقط محلی برای نشان دادن «آنچه ساختهایم» نیست؛ بلکه به فضایی برای شناسایی «آنچه باید بسازیم» تبدیل میشود.
این تغییر رویکرد میتواند نمایشگاه را به محلی برای تعریف پروژه، شکلگیری کنسرسیومها، جذب سرمایه و آغاز همکاری میان دولت و بخش خصوصی تبدیل کند. از بازسازی داخلی تا بازارهای منطقهای
در کنار نیازهای داخلی، دوران پیشرو میتواند فرصتی برای توسعه حضور منطقهای صنعت فناوری ایران، بهویژه در کشورهایی باشد که در حال حاضر بخش قابل توجهی از نیازهای فناورانه خود را از ایران وارد میکنند یا میتوان ظرفیت خدمات فنی و مهندسی ایران را در آنها توسعه داد.
شرکتهای ایرانی در حوزه تجهیزات مخابراتی، شبکه، نرمافزار، مراکز داده، امنیت سایبری، هوش مصنوعی و خدمات فنی و مهندسی، ظرفیت قابل توجهی برای حضور در بازارهای منطقه دارند. این توانمندیها باید از بازار داخلی فراتر رفته و به بخشی از ظرفیت صادراتی کشور تبدیل شوند.
از این منظر، ایران فاواتکس میتواند دو مأموریت مکمل داشته باشد: کمک به بازسازی و نوسازی هوشمند کشور و ایجاد بازار برای صادرات فناوری و خدمات فنی و مهندسی ایران.
دعوت هدفمند از هیئتهای تجاری، اپراتورها، شرکتهای فناوری، سرمایهگذاران و خریداران کشورهای منطقه، برگزاری نشستهای تخصصی B2B و B2G و ایجاد سازوکاری برای پیگیری مذاکرات پس از نمایشگاه، میتواند این رویداد را به سکویی برای توسعه بازارهای منطقهای شرکتهای ایرانی تبدیل کند. نمایشگاهی که با خاموش شدن چراغهایش، انتظار داریم آغاز شود
معیار موفقیت یک نمایشگاه تخصصی نباید صرفاً تعداد غرفهها، بازدیدکنندگان یا نشستهای برگزارشده باشد.
باید پرسید پس از پایان نمایشگاه، چند مسئله واقعی به راهکار رسیده است؟ چند پروژه تعریف شده؟ چند قرارداد شکل گرفته؟ چه میزان سرمایه جذب شده؟ چند کنسرسیوم میان شرکتها شکل گرفته و چند مسیر تازه برای صادرات فناوری و خدمات فنی و مهندسی ایران گشوده شده است؟
اگر ایران فاواتکس بتواند دولت، صنعت، فناوری، سرمایه و بازار را در یک زنجیره به یکدیگر متصل کند، میتواند از قالب یک رویداد سالانه فراتر رود و به یکی از بسترهای عملیاتی کشور برای بازسازی، نوسازی و توسعه تبدیل شود.
دوران پساجنگ، با وجود همه دشواریها و خسارتها، میتواند فرصتی برای ساختن زیرساختهایی مقاومتر، هوشمندتر و آیندهنگرتر باشد.
ایران فاواتکس میتواند نقطهای برای آغاز این مسیر باشد؛ جایی که دولت نیازهای آینده را مطرح کند، صنعت توانمندی خود را به میدان بیاورد، سرمایه به پروژه متصل شود و فناوری ایرانی، علاوه بر مشارکت در بازسازی هوشمند کشور، مسیر خود را به سوی بازارهای منطقهای و جهانی باز کند.
انتهای پیام
