ماشاءالله شمسالواعظین اظهار کرد:
در ارتباط با آنچه در فضای رسانهای و محافل بینالمللی پیرامون «اجلاس آسیا» مطرح شده است، باید به یک نکته بنیادین توجه کرد: ایالات متحده همواره در پی آن بوده است که موضوع ایران را به دستور کار مذاکرات خود با پکن و مسکو اضافه کند. منابع غربی به صراحت اشاره دارند که واشنگتن به دنبال دو خواسته کلیدی است: نخست از روسیه، قطع همکاریهای نظامی با تهران و دوم از چین، توقف کامل خرید نفت از ایران. اما واقعیت موجود با آنچه در واشنگتن میگذرد، تفاوت فاحشی دارد.
خبرها حاکی از آن است که چین همچنان با روشهای پیچیده و پنهانی، از جمله شکستن محاصره دریایی و استفاده از کشتیهای کوچک، نفت ایران را دریافت میکند. واشنگتن در تلاش است تا با دادن وعدههای مساعد، پکن را متقاعد کند که ظرفیتهای جایگزین برای تامین نیازهای انرژی چین ایجاد خواهد کرد.
اما سوال اصلی اینجاست: «مابهازای» این معامله چیست؟ باید پرسید ایالات متحده چه وعده استراتژیکی میتواند به پکن یا مسکو بدهد که آنها حاضر شوند همکاری راهبردی خود با تهران را قربانی کنند؟ آیا در موضوع تایوان تحولی رخ خواهد داد؟ آیا امریکا حاضر است در قبال قطع خرید نفت ایران توسط چین، حمایتهای خود از تایوان را متوقف کند؟ چنین دادوستدی، فراتر از سطح روابط دوجانبه است و به مسائل ژئوپلیتیک بین قدرتها برمیگردد. تا این لحظه هیچ گزارش، تحلیل یا حتی نشانهای مبنی بر اینکه چین یا روسیه حاضر باشند چنین هزینهای را بپردازند، وجود ندارد.
چین به سادگی میتواند استدلال کند که خرید نفت توسط شرکتهای خصوصی و پالایشگاههای مستقل صورت میگیرد و ربطی به دولت چین ندارد. در مورد روسیه، مساله پیچیدهتر است؛ مسکو درگیر جنگی است که فقط با اوکراین نیست، بلکه با تسلیحات ناتو و اروپا میجنگد؛ بنابراین در فضای فعلی دیپلماسی، بسیار بعید است که توافق استراتژیکی بین واشنگتن، پکن و مسکو علیه تهران شکل بگیرد. …


دانلود از کافه بازار










































































































































