این موشک که توسط شرکت دولتی «روکتسان» توسعه یافته، نسخهای ارتقا یافته از مدلهای پیشین تایفون به شمار میرود. وزن آن حدود ۷.۲ تن و طولش نزدیک به ۱۰ متر اعلام شده است. همچنین گفته میشود که موشک در مرحله پایانی پرواز توان مانور دارد؛ قابلیتی که رهگیری آن را برای سامانههای پدافند هوایی دشوارتر میکند. دقت اصابت آن نیز کمتر از پنج متر عنوان شده است.
برآوردها حاکی از آن است که سرعت این موشک از ۵.۵ ماخ فراتر میرود؛ تحولی که میتواند به ترکیه توانایی انجام حملات راهبردی مستقل، بدون نیاز به مجوزهای آمریکا یا کشورهای اروپایی، بدهد.
با وجود آنکه برد نظری موشک اراضی اشغالی را پوشش میدهد، برخی کارشناسان نظامی صهیونیستی در شرایط کنونی از شدت تهدید آن میکاهند. آنان چند دلیل برای این ارزیابی مطرح میکنند و مدعی هستند:
برتری دفاعی رژیم صهیونیستی: این رژیم دارای شبکه پدافند هوایی چندلایهای شامل سامانههای «حیتس ۲»، «حیتس ۳» و «فلاخن داوود» است؛ سامانههایی که اساساً برای مقابله با موشکهای بالستیک پیچیدهتر، از جمله موشکهای ایرانی، طراحی شدهاند.
نبود کلاهک هستهای: ترکیه عضو ناتو و امضاکننده پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای است و گفته میشود این موشک تنها کلاهکی متعارف حمل میکند؛ موضوعی که از میزان اثر تخریبی آن میکاهد.
غلبه جنبه سیاسی بر نیت عملیاتی: تحلیلگران معتقدند تأکید آنکارا بر توان رسیدن این موشک به اراضی اشغالی، بیشتر در چارچوب بازدارندگی سیاسی و «جنگ روانی» مطرح میشود؛ بهویژه با توجه به تیرهشدن روابط دو طرف. با این حال، احتمال رویارویی مستقیم نظامی میان ترکیه عضو ناتو و رژیم صهیونیستی همچنان محدود ارزیابی میشود.
بر پایه گزارش رسانههای عبری، این موشک بیش از آنکه مستقیماً علیه رژیم طراحی شده باشد، میتواند توازن قوای منطقهای را در برابر رقبای سنتی ترکیه تغییر دهد.
توسعه موشکهای بالستیک دوربرد توسط آنکارا، همزمان با طرح پروژههای دیگری مانند موشک قارهپیمای «یلدریمهان» با برد ادعایی ۶۰۰۰ کیلومتر، نگرانیهایی را در واشنگتن و بروکسل درباره بلندپروازیهای مستقل ترکیه برانگیخته است.
در مجموع، تحلیلهای صهیونیستی نشان میدهند که «تایفون بلاک ۴» ترکیه را به یک قدرت موشکی منطقهای تبدیل میکند و بُعد تازهای به رقابت روانی و سیاسی با رژیم صهیونیستی میافزاید؛ اما در کوتاهمدت، با توجه به برتری دفاعی رژیم و نبود نشانهای از قصد ترکیه برای ورود به یک رویارویی آشکار، تهدیدی نظامی فوری به شمار نمیآید. با این همه، ارتش رژیم صهیونیستی ناگزیر است این تحولات را از نزدیک زیر نظر داشته باشد تا برای هرگونه تغییر در معادلات راهبردی آماده باشد.
انتهای پیام
