۹ اوت، روسیه و سوریه توافقی امضا کردند که بر اساس آن، دو پایگاه نظامی روسیه در اختیار سوریه قرار میگیرد: پایگاه دریایی طرطوس و پایگاه هوایی حمیمیم. هر دو تاسیسات در سواحل مدیترانه سوریه قرار دارند. با این حال، بخشی از حضور نظامی روسیه برای ایجاد «مراکز آموزش و صلاحیت مشترک» در این پایگاهها ادامه خواهد یافت.
۲۶ اوت نیز ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، در یک تماس تلفنی با احمد الشرع، رئیسجمهور سوریه، بر ادامه اجرای این توافق تاکید کردند. اگرچه این توافق نشاندهنده تعمیق روابط دیپلماتیک میان دو کشور است، اما همزمان ضعف فزاینده روسیه در عرصه خارجی را نیز آشکار میکند. روابط تاریخی مسکو و دمشق
این نشریه در ادامه آورد: روابط روسیه و سوریه به دوران جنگ سرد بازمیگردد؛ زمانی که مخالفت مشترک با غرب، اتحاد میان اتحاد جماهیر شوروی و سوریه تحت حکومت حزب بعث را شکل داد.
پس از فروپاشی شوروی نیز سوریه روابط نزدیک خود با روسیه را حفظ کرد. بشار اسد، رئیسجمهور پیشین سوریه، برای حفظ قدرت خود در جریان جنگ داخلی این کشور به حمایت روسیه متکی بود. اما کاهش حمایت مسکو پس از آغاز جنگ اوکراین، یکی از عوامل تضعیف موقعیت اسد و در نهایت از دست رفتن قدرتش شد.
با این حال، روسیه همچنان تلاش دارد نفوذ خود را در سوریه پس از اسد حفظ کند و دمشق نیز تمایل دارد با این روند همراه شود.
یکی از دلایل این همکاری، وضعیت شکننده دولت جدید سوریه است؛ دولتی که کنترل کاملی بر بخشهای مختلف کشور ندارد. از سوی دیگر، روسیه همچنان یکی از بزرگترین صادرکنندگان تسلیحات جهان است و دمشق همچنان علاقهمند به خرید تجهیزات نظامی از مسکو است.
علاوه بر این، سوریه جنگزده به منابع انرژی نیاز شدیدی دارد؛ حوزهای که همچنان یکی از بخشهای مهم اقتصاد روسیه محسوب میشود، هرچند این بخش در سالهای اخیر تحت فشار تحریمها و پیامدهای جنگ اوکراین قرار گرفته است.
بنابراین، هر دو کشور همچنان از حفظ روابط نزدیک سود میبرند. عقبنشینی تدریجی روسیه …
