در ماه جاری میلادی (نوامبر ۲۰۲۶) کمیسیونی از «سازمان بهداشت پانآمریکا» که دفتر منطقهای «سازمان جهانی بهداشت» برای نظارت بر قارههای آمریکا محسوب میشود، تصمیم به تایید این وضعیت در ایالات متحده گرفت و خبر رسمی آن نیز روز سهشنبه ۱۷ نوامبر اعلام شد.
کانادا هم در سال ۲۰۲۵ وضعیت حذف سرخک را از دست داد و بریتانیا و برخی دیگر از کشورهای اروپایی و آسیای مرکزی نیز در اوایل ۲۰۲۶ دچار همین وضعیت شدند.
این تنزل جایگاه، عجیب نیست. سرخک یکی از مسریترین بیماریهاست و همچنان در بخشهای وسیعی از جهان شیوع دارد. آنچه این بیماری را مهار میکند، «ایمنی جمعی» است؛ یعنی زمانی که درصد کافی از جمعیت واکسینه شده باشند تا زنجیرههای انتقال بیماری قطع شود. در مورد سرخک، این میزان باید دستکم ۹۵ درصد باشد. اما در سالهای ۲۶-۲۰۲۵، تنها ۹۲ درصد از کودکانِ در سنِ مهدکودک در ایالات متحده، واکسن سرخک، اوریون و سرخجه (MMR) را دریافت کردند.
به گزارش نشریه «کانورسیشن»، یک اپیدمیولوژیست در این باره میگوید: سالهاست شاهد بودهام چگونه اطلاعات نادرست درباره واکسنها، موجب تضعیف پوشش واکسیناسیونی شده است که پیشتر مانع از شیوع سرخک میشد. واکسن موثر برای ریشهکنی سرخک
واکسن سرخک از سال ۱۹۶۳ در ایالات متحده وجود داشته است. واکسن ترکیبی MMR نیز در سال ۱۹۷۱ به آن افزوده شد؛ تزریق دو دز از این واکسن، حدود ۹۷ درصد اثربخشی دارد. به موجب برنامهای فدرال که در سال ۱۹۹۳ ایجاد شد، دریافت این واکسن برای کودکانِ واجد شرایط، رایگان گردید. در پی تلاشهای گسترده برای واکسیناسیون، موارد گزارششده بیش از ۹۹ درصد کاهش یافت و تا سال ۲۰۰۰، ریشهکنی سرخک اعلام شد.
به دلیل موفقیت واکسن MMR، ظرف یک نسل، بیشتر والدین و بسیاری از پزشکان حتی یک مورد ابتلا به سرخک را هم ندیده بودند. کارشناسانی که در سال ۲۰۰۰ ریشهکنی این بیماری را تأیید کردند، هشدار دادند که حفظ وضعیتِ «ریشهکنشده»، مستلزم تداوم نرخ بالای واکسیناسیون، واکنش سریع به شیوع احتمالی بیماری و نظارت دقیق و قوی است. اگر هر یک از این شرایط نادیده گرفته شود، موارد وارداتیِ بیماری میتواند گسترش یابد. …


دانلود از کافه بازار










































































































































