امیرحسین جلالی ندوشن، سخنگوی انجمن روانپزشکی ایران، در گفتوگو با «اقتصادنیوز» با تأکید بر اینکه جامعه در شرایط بحرانی نیازمند سازگاری و مدیریت واقعبینانه است، معتقد است تصمیمگیری برای تعطیلی یا کاهش فعالیتهای حضوری نباید تنها بر اساس ملاحظات کوتاهمدت انجام شود؛ چرا که انسان به عنوان موجودی اجتماعی، برای رشد، یادگیری و شکلگیری هویت فردی و جمعی به تعامل مستقیم، تجربههای مشترک و حضور در کنار دیگران نیاز دارد.
گفتگوی اقتصادنیوز با امیرحسین جلالی ندوشن، سخنگوی انجمن روانپزشکی ایران را بخوانید.
****
*آقای جلالی!وقتی مدرسه، دانشگاه یا محیط کار از فضای حضوری به فضای آنلاین منتقل میشود، معمولاً درباره صرفهجویی انرژی، کاهش هزینهها یا افزایش انعطافپذیری صحبت میشود؛ اما از نگاه شما، چه بخشهایی از نیازهای انسانی مانند تعلق اجتماعی، ارتباطات غیرکلامی، شکلگیری هویت جمعی و احساس مشارکت که در فضای حضوری امکان بروز پیدا میکنند، ممکن است در این انتقال نادیده گرفته شوند؟ آیا فضای آنلاین توان بازتولید این تجربهها را دارد؟
نکته اول این است که در هر نوع تحلیل و تبیین، باید نسبت خودمان را با موقعیتی که در آن قرار داریم روشن کنیم. ما همچنان در فضایی قرار داریم که سایه جنگ بر آن وجود دارد و محدودیتهایی که جنگ میتواند برای کشور ایجاد کند، بسیار جدی است. احتمالاً در ماههای آینده، این محدودیتها در حوزه انرژی، امنیت، امنیت غذایی، دارویی و اقتصادی میتواند جدیتر شود و در این زمینه تردیدی وجود ندارد.
اما به هر صورت، جامعه ایران یک جامعه ۹۰ میلیون نفری است که استانداردها و شاخصهای خاص خود را دارد و طبیعتاً در کنار مراقبت از جامعه در برابر جنگ، تأمین امنیت مرزها، امنیت ملی و امنیت نظامی، باید مؤلفههای دیگر زندگی اجتماعی را هم در نظر گرفت. …
