برای نخستین بار از سال ۱۹۱۹، آنچه در خاورمیانه رخ میدهد، عمدتاً به دست بازیگران محلی تعیین خواهد شد. جنگ شکستخورده آمریکا و اسرائیل علیه ایران، نقطه عطفی در این روند است اما در واقع صرفا تحولاتی را سرعت بخشیده که نشانههای آن از مدتی پیش آشکار شده بود. کشورهای خاورمیانه بیش از پیش ناگزیر خواهند بود به خود متکی باشند.
به پایان دورهای بیش از یک قرن نزدیک میشویم که در آن قدرتهای خارجی، حتی زمانی که نمیتوانستند به اهداف اصلی خود دست یابند، تحولات منطقه را هدایت میکردند.
خاورمیانه مدرن بهشدت تحت تأثیر قدرتهای بزرگ خارجی شکل گرفته است. کشورهای پیروز در جنگ جهانی اول، در کنفرانس صلح پاریس در سال ۱۹۱۹، از دل امپراتوری عثمانیِ در حال فروپاشی، کشورهای جدیدی ایجاد کردند؛ آن هم پس از آنکه در جریان جنگ، وعدههای متناقضی به طرفهای مختلف داده بودند.
بریتانیا و فرانسه در بیشتر سالهای میان دو جنگ جهانی، تحت قیمومت جامعه ملل، بر مناطقی حکومت کردند که امروزه لبنان، عراق، اسرائیل، سوریه و اردن را تشکیل میدهند. با این حال، ساکنان این مناطق حتی پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، بهتدریج در برابر این وضعیت مقاومت میکردند؛ جنگی که ادامه سلطه قدرتهای اروپایی بر این مناطق را ناممکن ساخت. …


دانلود از کافه بازار












































