طراحی و مهندسی پنهانکاری
دکترین دفاعی آلمان غربی در دهههای هفتاد و هشتاد میلادی به شدت بر مهار تهاجم احتمالی و وسیع زرهی بلوک شرق تمرکز داشت. جغرافیای آلمان غربی، مملو از جنگلهای متراکم و تپهماهورها، بستری مناسب برای اجرای تاکتیکهای کمین بود. مهندسان نظامی آلمانی به این ایده رسیدند که به جای تقویت بیرویه زره و وزن تانک که موجب کاهش تحرک میشد، از اصل اختفا بهره ببرند.
برخلاف تانکهای نبرد اصلی که برجک و توپ سنگینی را حمل میکنند، در طراحی «زرافه»، برجک کاملاً حذف شد. به جای آن، طراحان یک دکل هیدرولیک بسیار پیشرفته و تلسکوپی را جایگزین کردند. این سیستم به خودرو اجازه میداد در حالی که کل بدنه زرهی و خدمه در پشت موانع طبیعی، مانند ردیف درختان متراکم جنگل یا خاکریزها کاملاً پنهان و از آتش مستقیم دشمن در امان هستند، تنها سنسورها و پرتابگرهای موشکی خود را تا ارتفاع قابلتوجهی (در برخی منابع تا ۱۲.۵ متر، معادل یک ساختمان چهار طبقه) بالا ببرد.
مکانیزم هیدرولیکی این دکل باید از پایداری مکانیکی بالایی برخوردار میبود، زیرا کوچکترین لرزش در ارتفاع بالای ده متر میتوانست دقت سنسورهای اپتیکال و در نتیجه فرآیند قفل کردن روی هدف را مختل کند.
پلتفرم پایه و مشخصات فنی شاسی …

بازار

































































































