چرا واشنگتن برای پایان جنگ با ایران به سراغ چین رفته است؟
ترامپ بارها تلاش کرد با افزایش فشار، ایران را پای میز مذاکره بکشاند و وادار به دادن امتیاز کند؛ اما ایران از برخی مواضع قبلی خود عقبنشینی نکرد. مسأله هستهای را عملاً از چارچوب مذاکراتی مورد نظر آمریکا خارج کرد و درباره تنگه هرمز نیز در برابر فشارها ایستادگی نشان داد. آمریکاییها از یک طرف مدعی بودند تنگه را باز کردهاند و از طرف دیگر، با اقدامات نظامی و فشارهای دریایی تلاش میکردند وضعیت را تغییر دهند و با این حال، مقاومت ایران مانع تحقق اهداف آنها شد.
محاسبه دیگر آمریکا این بود که فشارهای اقتصادی و مشکلات معیشتی، مردم ایران را به نقطهای میرساند که شرایط داخلی دچار آشفتگی شود، اما این موضوع هم بهرغم وجود مشکلات اقتصادی با شکست روبهرو شد. اهمیت این شکست زمانی بیشتر مشخص میشود که بدانیم دولت ترامپ برای مرحله بعدی، تدارکات گستردهای در منطقه از محاصره دریایی و هوایی گرفته تا بررسی گزینههای نظامی و حتی حمله زمینی فراهم کرده بود.
تصور آنها این بود که با حمایت کنگره میتوانند فشار را ادامه دهند و ضربه نهایی را به ایران وارد کنند، اما تحولات انتخاباتی، این محاسبات را با تردید جدی مواجه کرد و حتی در داخل دولت آمریکا نیز شکافهایی پدید آمد. اظهارات ونس درباره اینکه همراهی با اسرائیل و پذیرفتن خواستههای آن، از عوامل شکست آمریکا بوده، نیز نشاندهنده عمق اختلافات داخلی است. البته این به معنای پایان خطر نیست؛ بلکه همچنان لابی صهیونیستی، حمایت بخشی از کنگره و عصبانیت شخص ترامپ وجود دارد و ممکن است او در واکنش به شکستهای خود دست به تصمیمی پرخطر بزند تا به تعبیر عامیانه، زهرش را خالی کند و خسارت بیشتری به ایران وارد آورد. …

بازار


































































































