شهرداری ها به عنوان نهاد عمومی غیردولتی برای اداره شهرها وانجام وظایف ذاتی گسترده عمرانی، خدماتی،شهری، فرهنگی،اجتماعی وپشیبانی نیازمند منابع درآمدی متناسب و پایداراست ودر صورتی که این منابع پاسخگوی نیازها وماموریت ها نباشد خواسته یا ناخواسته مسیر تراکم فروشی،تغییرکاربری ها،توسعه بی ضابطه شهری ،حریم فروشی و چشم پوشی از برخی ضوابط درساخت وسازها را به عنوان ابزاری برای جبران کسری بودجه وتامین مالی انتخاب می کنند.نگاهی به ساختار، چهره وسیمای شهرهای پرجمعیت وپر تراکم غرب استان تهران، تاثیرگذاری این روند معیوب در توسعه شهری رابه خوبی نشان می دهد.
این مسئله زمانی جدیتر میشود که بدانیم از یک سو مأموریتهای شهرداریها افزایش یافته و از سوی دیگر، انتظارات و مسئولیتهای دیگری نیز ازسوی دولت به مدیریت شهری تحمیل میشود؛ بدون آنکه منابع متناسب با این مسئولیتها در اختیار شهرداری قرار گیرد.مدرسه سازی، تامین آب شرب، بازسازی واحدهای آسیب دیده جنگی ،مترو، روشنایی معابر، احداث فضاهای ورزشی، انتظامی، کتابخانه،راهنمایی و رانندگی و پشیبانی مالی از نهادهای فرهنگی بخشی از این مسولیت های تحمیلی خارج از وظایف قانونی شهرداری هاست.
نگاهی به وضعیت برخی شهرهای استان تهران همچون شهریار، ملارد، قدس، بهارستان،باغستان، صباشهر وفردوسیه نشان میدهد که فشار بر منابع شهری چگونه میتواند شهر را به سمت درآمدهای ناپایدار ،توسعه نامتوازن … …
