فرمانده ارتش پاکستان در ماههای اخیر بارها راه تهران را درپیش گرفته تا پیامآور صلح میان ایران و آمریکا باشد. او حالا یکی از چهرههای اصلی میانجیگری در جنگی است که دامنه اقتصادی آن تا مرزهای کشور خودش کشیده شده است. تناقض ماجرا اینجاست که پاکستان همزمان با تلاش برای بازکردن گره روابط تهران و واشنگتن مرزهای زمینی را با ایران میبندد. نتیجه این گرفتاری را نه سیاستمداران در اتاقهای مذاکره، بلکه رانندگان کامیون، بازرگانان و البته مردم پاکستان با افزایش قیمت سوخت میپردازند.
همین هفته گذشته بود که عاصم منیر در حالی برای پنجمین بار از زمان آتش بس به تهران آمد که سه مرز خود را با ایران بسته است. رفتوآمدهایی که با هدف کاهش تنشهای منطقهای و یافتن راهی برای خروج از بنبست توافق اسلامآباد انجام شده است. توافقی موسوم به یادداشت تفاهم که به صلحی پایدار منجر نشد و اختلافات بر سر رفع محاصره دریایی، تحریمهای نفتی و بازگشایی تنگه هرمز باقی ماند.
در میانه رفت و آمدهای دیپلماتیک زندگی برای مردمان دو طرف مرز با سردشدن هوا سختتر میشود. توقف واردات گاز مایع (LPG) از ایران، قیمت کپسولهای گاز در پاکستان را ظرف چند روز بیش از ۵۵درصد افزایش داده؛ بحرانی که در نگاه نخست حاصل اختلال در تجارت مرزی است اما در لایههای عمیقتر، از آسیبپذیری ساختار تامین انرژی پاکستان و هزینههای سنگین تصمیمات بهتعویقافتاده در اینحوزه حکایت دارد. این محدودیتها تصویری متفاوت از خبرهای دیپلماتیک ارائه میکنند.
درآنسو پرونده غرامت ۱۸میلیارد دلاری روی میز است. ایران به دلیل اجرانشدن تعهدات پاکستان مسیر پیگیری حقوقی اختلاف را درپیش گرفته و پرونده به داوری بینالمللی در پاریس رسیده است. وقتی گاز ایران بازار پاکستان را بههم ریخت …

بازار











































