خط لوله شرق-غرب، به طول ۱۲۰۰کیلومتر، در ماههای اخیر حدود ۵میلیون بشکه در روز -معادل ۵ درصد از عرضه جهانی نفت- را از میان شبهجزیره عربستان به دریای سرخ منتقل میکرد؛ دقیقا همان ظرفیتیکه ریاض برای بینیازشدن از تردد پرریسک از هرمز روی آن حساب باز کرده بود. وزارت انرژی عربستان اعلام کرده فعلا این خط را «بهعنوان اقدام احتیاطی» متوقف کرده، اما همین توقف احتیاطی، بهتنهایی معنایی نمادین و اقتصادی سنگین دارد: مسیری که قرار بود پاسخ عربستان به بحران هرمز باشد، اکنون خودش به بخشی از همان بحران تبدیل شده. تصاویر ماهوارهای دود سیاهی را در نزدیکی مدینه نشان میدهند؛ وزارت خارجه عربستان از وقوع خسارت به خط لوله و مصدومیت برخی کارکنان نفتی خبر داده، بدون آنکه جزئیاتی از اثر آن بر صادرات ارائه کند. ردپاییکه به عراق میرسد
ریاض و بغداد هر دو اعلام کردهاند منشأ پهپادها خاک عراق بوده؛ منطقهای که نیروهای شبهنظامی در آن فعالند. عربستان تاکنون، به درخواست صریح نخستوزیر عراق، از تلافی خودداری کرده؛ هرچند وزارت خارجه این کشور تاکید کرده «تمام اقدامات لازم» برای حفظ امنیت را برای خود محفوظ میداند. این خویشتنداری قابلتوجه است: ریاض، بهجای واکنش مستقیم به آنچه میتوانست بهعنوان تجاوز مستقیم به زیرساخت حیاتیاش تلقی شود، ترجیح داده به بغداد فرصت دهد شبهنظامیان داخل خاک خود را مهار کند؛ تصمیمی که یا نشانه دیپلماسی محتاطانه است یا نشانه آنکه عربستان از گسترش این درگیری به یک جبهه تازه واهمه دارد. بابالمندب سقوط کرد …



























































































































