این روزنامه در ابتدای یادداشت خود مینویسد: «خاورمیانه همیشه محکی برای سنجش رئیسجمهور ایالات متحده بوده است. در مورد دونالد ترامپ، این منطقه بیکفایتی و بیثباتی در تصمیمگیری او را آشکار کرده است. ساکن کاخ سفید در کمتر از دو سال، کارنامهای پر از ناکامی از خود بر جای گذاشته است.»
لوموند در ادامه به جنگافروزی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران اشاره کرده و مهمترین دستاورد ملموس آن را «انسداد تنگه راهبردی هرمز» میداند؛ آبراهی که پیش از شروع این جنگ در ۲۸ فوریه (۹ اسفند)، صدها کشتی باربری، نفتکش و گازکش بدون هیچ مانعی از آن تردد میکردند.
به نوشته این روزنامه، واشنگتن از همان ابتدا به جای قدرتنمایی محدودیتهای ارتش اول جهان را به نمایش گذاشت و سپس به توافقی با ایران تن داد که «متن مبهم آن به نظام ایران اجازه داد مدعی کنترل بیسابقهای بر تنگه هرمز شود.»
این رسانه فرانسوی میافزاید: «در واکنش، آمریکا اینطور وانمود کرد که درگیریها را از سر خواهد گرفت، اما سپس عقبنشینی کرد؛ اتفاقی که به احتمال زیاد تحت فشار کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس رخ داد؛ کشورهایی که در خط مقدم آسیبپذیری از پاسخ تلافیجویانه ایران به مداخله آمریکا و اسرائیل قرار داشتند.»
به نوشته لوموند، وضعیت نگرانکننده ذخایر برخی مهمات آمریکا نیز با وجود تکذیبهای واشنگتن، احتمالاً در این عقبنشینی از تهدید نقش داشته است.
این رسانه در ادامه آورده است: «چیزی که قرار بود یک نمایش قدرت باشد به تصویری از ناتوانی تبدیل شد. این ضعف آمریکا همچنین سه متحد واشنگتن – عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه – را به انعقاد پیمان دفاعی سوق داد که به منزله رأی عدم … …
