در جریان ماموریت، واتسون پس از جدا شدن از خلبان همراهش باید به نقطه از پیش تعیین شده بازمی گشت. اما سامانه ناوبری هواپیما نتوانست موقعیت درست ناو را به او نشان دهد و از سوی دیگر، ارتباط رادیویی نیز از کار افتاده بود. جستجو برای پیدا کردن ناو نتیجه ای نداشت و سوخت هواپیما نیز به سرعت در حال تمام شدن بود.
واتسون که می دانست دیگر زمان زیادی برایش باقی نمانده، به سمت مسیرهای کشتیرانی نزدیک ساحل پرتغال حرکت کرد تا دست کم یک کشتی تجاری او را ببیند. کمی بعد، یک کشتی کانتینربر اسپانیایی به نام Alraigo در مقابل او ظاهر شد.
خلبان ابتدا قصد داشت با عبور از نزدیکی کشتی، توجه خدمه را جلب کند و سپس در محدوده دید آن ها اجکت کند تا شانس نجاتش افزایش پیدا کند. اما هنگام نزدیک شدن به کشتی، متوجه چیزی شد که می توانست آخرین فرصت او باشد: مجموعه ای از کانتینرها و یک سازه فلزی روی عرشه که سطحی نسبتا صاف ایجاد کرده بود.
سی هریر یکی از معدود هواپیماهای جنگنده ای بود که به لطف موتور و نازل های قابل تغییر جهت خود می توانست به صورت عمودی فرود بیاید. همین ویژگی باعث شد واتسون تصمیمی بگیرد که شاید برای هر جنگنده معمولی غیرممکن بود. هواپیما را روی کانتینرها فرود آورد؛ اما ماجرا هنوز تمام نشده بود
سطح کانتینرها لغزنده بود و هواپیما پس از فرود شروع به سر خوردن به سمت عقب کرد. واتسون تلاش کرد با جمع کردن ارابه فرود، حرکت هواپیما را متوقف کند، اما چرخ های اصلی از لبه سطح عبور کردند. در نهایت هواپیما با یک خودروی ون که روی عرشه قرار داشت برخورد کرد و همان خودرو مانع سقوط کامل آن به داخل دریا شد.
به این ترتیب، یک جنگنده نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا به شکلی باورنکردنی روی یک کشتی تجاری اسپانیایی قرار گرفته بود. …
