این وضعیت در حالی رخ میدهد که هادی احمدی، مدیر روابط عمومی انجمن داروسازان ایران، گفته است سالانه بهطور متوسط حدود ۳ میلیون دوز واکسن آنفلوآنزا وارد کشور میشد و قرار بود واکسنهای امسال از نیمه نخست شهریور در شبکه توزیع قرار بگیرند. اما تا این لحظه واکسنی وارد شبکه توزیع نشده است. چرا واکسن ایرانی هم نداریم؟
ماجرا فقط به واردات ختم نمیشود. امسال تولید داخلی واکسن آنفلوآنزا نیز متوقف شده است. واکسن ایرانی «فلوگارد» که از سال ۱۴۰۰ وارد بازار شده بود، در سالهای گذشته با مشکلاتی مانند استقبال پایین، قیمتگذاری و باقی ماندن بخشی از تولیدات مواجه شد؛ حتی گزارشهایی از امحای واکسنهای منقضیشده و خسارت سنگین تولیدکننده منتشر شده بود.
از سوی دیگر، مشکلات انتقال پول، دشواری واردات و افزایش هزینه حملونقل نیز تأمین واکسن خارجی را سختتر کرده است. طبق اظهارات رئیس سازمان غذا و دارو، هزینه حمل یک کانتینر دارو که پیشتر حدود ۲ تا ۳ هزار دلار بود، به حدود ۳۰ هزار دلار رسیده است.
با این حال، وزارت بهداشت میگوید رایزنیها برای تأمین واکسن تقریباً نهایی شده و قرار است واکسنهای وارداتی سویههای جدید ویروس را پوشش دهند. امسال نیز کارکنان حوزه بهداشت و درمان و گروههای پرخطر، از جمله سالمندان، بیماران دیالیزی و مبتلایان به بیماریهای مزمن، در اولویت دریافت واکسن قرار دارند.
بنابراین فعلاً نمیتوان گفت «ایران واکسن آنفلوآنزا ندارد»؛ اما یک چیز روشن است: در آستانه فصل واکسیناسیون، هنوز واکسن به شبکه توزیع نرسیده و درباره میزان نهایی تأمین آن هم ابهام وجود دارد. منبع : همشهری
