بازیکن انگلیسی تازهوارد بارسلونا اخیرا درباره علاقهاش به مطالعه گفته است: «فوتبالیستی که کتاب بخواند، چیز نادری است.» او خودش را متعلق به گذشته میداند و میگوید شخصیتش بیشتر با دهه ۹۰ میلادی جور درمیآید؛ دورهای که به اعتقاد او هنوز زندگی تا این اندازه درگیر شبکههای اجتماعی و نمایش ثروت نشده بود.
او شبکههای اجتماعی را مقصر این موضوع میداند و میگوید: «درست از زمانی که سوشال مدیا پیشرفت کرد یعنی از ۲۰۱۰ به بعد جهان به سمت بدتر شدن حرکت کرده. مردم روی چیزهای سخیف و بهدردنخور تمرکز میکنند. اما چیزی که اهمیت دارد، خانواده است و وقت گذراندن با افرادی که دوستشان داریم.» جالب اینکه این حرف از زبان بازیکنی میآید که ۲۵ سال بیشتر ندارد.
گوردون از حدود ۱۹ سالگی، بعد از یک دوره ناموفق در پرستون، تصمیم گرفت روی ذهنیت خودش کار کند. کتابهای Winning و Relentless نوشته تیم گروور، مربی و نویسندهای که با ورزشکارانی مثل مایکل جردن و کوبی برایانت کار کرده، روی او تاثیر گذاشتند. گوردون در یورو ۲۰۲۴ هم سه کتاب همراه خودش داشت؛ The Art of Winning and Leadership از دن کارتر، Never Finished از دیوید گاگینز و Life Force از تونی رابینز.
او فقط کتاب نمیخواند. شطرنج را خودش یاد گرفته، چون به قول خودش شطرنج ذهنش را به کار میاندازد و به او یاد میدهد چند حرکت جلوتر را ببیند. بوکس هم تمرین میکند و معتقد است بوکس به او کمک کرده در زمین فوتبال محکمتر و جنگندهتر شود.
حتی یک نکته بامزه درباره کتابخوانی گوردون وجود دارد. او یک بار در مصاحبهای گفته بود وقتی فهمید تام هیتن، دروازهبان منچستریونایتد، کتابی را میخواند که کریستیانو رونالدو هم خوانده، با خودش گفته: «اگر رونالدو میخواند، من هم میخوانم.» گوردون دنبال این نیست که روشنفکر به نظر برسد. دنبال چیزی است که در فوتبال امروز کمتر دیده میشود: اینکه یک فوتبالیست هنوز برای بهتر شدن، فقط سراغ بدنش نرود و به ذهنش هم فکر کند. رودری …
