به گزارش سایت دیدبان ایران، تیمی از مهندسان دانشگاه کالیفرنیا آینهای ساختهاند که به جای انعکاس واقعیت، تصویری کاملاً متفاوت را به بیننده نشان میدهد. همهی ما میدانیم آینه، وظیفهی انعکاس دقیق جسم روبروی خود را دارد. اما آینهی جدیدی که پژوهشگران ساختهاند، این قانون ساده را نقض میکند. وقتی به آن نگاه میکنید، آنچه میبینید، شیء واقعی مقابل آینه نیست، بلکه تصویری از پیش تعیینشده است که ممکن است هیچگونه شباهتی به آن شیء نداشته باشد.
آیدوگان اوزکان، مهندس و مخترع این پروژه از دانشگاه کالیفرنیا لسآنجلس، دربارهی نحوهی عملکرد این آینه توضیح میدهد. او آن را یک «عنصر نوری غیرفعال» مینامد، یعنی ابزاری که برخلاف پروژکتورها یا صفحهنمایشهای دیجیتال، برای کارکردن به برق یا پردازش لحظهای کامپیوتری نیاز ندارد.
عملکرد آینه شبیه به فیلتر است. وقتی نور از یک صحنه به سطح آینه میتابد، این فیلتر نوری، الگوی نور ورودی را دریافت و آن را به تصویری کاملاً جدید و از پیش تعیینشده تبدیل میکند. به عبارت سادهتر، آینه آنچه را که در مقابلش است، نمیبیند و به جای آن، تصویری را که از قبل برایش تعیین شده، به شما نشان میدهد.
راز آینه مورد بحث در سطح آن نهفته است. به گزارش ساینسآلرت، مهندسان با استفاده از فناوریهای پیشرفته، سطح آینه را با ساختارهایی میکروسکوپی پوشاندهاند که هر کدام میتوانند فاز (یا همان مرحلهی نوسان) نور بازتابشده را تغییر دهند. این تغییرات ظریف در فاز نور، باعث میشود امواج نوری به گونهای با هم تداخل کنند که درنهایت، تصویری متفاوت از شیء اصلی را تشکیل دهند.
آینهی دروغگو با سطح مهندسیشدهاش، نور ورودی را تغییر میدهد و به جای انعکاس شیء واقعی، تصویری از پیش تعیینشده را به بیننده نشان میدهد
برای طراحی این سطح، از الگوریتمهای یادگیری عمیق (شاخهای از هوش مصنوعی) استفاده شده است. این الگوریتمها میلیونها حالت مختلف را شبیهسازی و بهترین الگوی ساختاری را برای تولید تصویر مورد نظر پیدا میکنند. جالب اینجاست که پس از ساخت، این آینه تصویری واحد را تولید میکند؛ مثلاً فرض کنید آینهای ساخته شود که هر شیء (مثل یک لیوان، یک کتاب یا یک کیف) را به شکل اردک تبدیل کند.
محققان برای شروع، این فناوری را ابتدا روی کامپیوتر شبیهسازی کردند. در این مرحله، آنها به آینههای مجازی «آموزش» دادند که ورودیهای مختلف را به تصاویر خاصی تبدیل کنند. مثلاً به آینه یاد دادند که هر نوع لباسی را به شکل کیف نشان دهد یا هر عدد دستنویسی را به عدد ۸ تبدیل کند و حتی نقاشیهای ساده را به چهرهی پاندای کارتونی تغییر دهد.
وقتی آینهها را با تصاویری آزمایش کردند که قبلاً هرگز ندیده بودند، نتایج شگفتانگیز بود: آینهها همچنان میتوانستند آن تصاویر ناآشنا را به همان تصویر از پیش تعیینشده (مثلاً عدد ۸) تبدیل کنند. این یعنی آینهها صرفاً تصاویر را حفظ نکرده بودند، بلکه الگوی کلی تغییر را یاد گرفته بودند و میتوانستند آن را روی هر تصویر جدیدی اعمال کنند.
بعد از اینکه شبیهسازیهای کامپیوتری جواب داد، نوبت به ساخت نمونهی واقعی از آینهی دروغگو رسید. محققان تصمیم گرفتند نسخهای از آن را بسازند که مخصوص تبدیل اعداد دستنویس به شکلکِ عدد ۸ بود. برای این کار، آنها از یک آرایه (مجموعهای منظم) از آینههای بسیار کوچک استفاده کردند تا بتوانند نور را به دقت کنترل کنند.
آزمایشها نشان داد آینه برای هر سه رنگ اصلی نور (قرمز، آبی و سبز) به خوبی کار میکند و حتی وقتی هر سه رنگ با هم ترکیب میشوند (نور سفید)، باز هم عملکردش بینقص است. این یعنی آینه میتواند با نورهای مختلف رنگی، تصویر مورد نظر را بسازد.
مهمتر اینکه، محققان نسخهی پیشرفتهتری هم ساختند که برای کل طیف نور مرئی (همان نوری که چشم انسان میبیند) به خوبی عمل میکرد و محدود به چند رنگ خاص نبود. این یعنی آینه میتواند در شرایط نور طبیعی و معمولی هم کار کند.
هرچند این دستاورد علمی بسیار جذاب و امیدوارکننده است، فاصلهی زیادی تا تبدیلشدن به فناوری کاربردی در زندگی روزمره وجود دارد. بزرگترین مانعی که سر راه این فناوری قرار دارد، تفاوت اساسی بین نور لیزر (که در آزمایشگاه استفاده میشود) و نور طبیعی (مثل نور خورشید یا لامپهای خانه) است.
نور لیزر مانند ارتشی منظم و هماهنگ عمل میکند؛ همهی امواج آن کاملاً همفاز و همجهت هستند و به راحتی میتوان آنها را کنترل کرد. اما نور خورشید و اکثر لامپهای معمولی، مثل جمعیتی بینظم و شلوغ هستند؛ امواج نور در فازها و جهتهای مختلفی به سطح آینه برخورد میکنند. این بینظمی، کار را برای آینهی دروغگو که برای کنترل دقیق نور طراحی شده، بسیار دشوار میکند.
دکتر اوزکان توضیح میدهد برای اینکه آینه در نور معمولی روز یا زیر نور لامپهای خانه به درستی کار کند، به طراحی پیچیدهتری نیاز دارد. در اینجا آینه به جای یک لایهی ساده، باید از چندین لایه تشکیل شده باشد تا بتواند نوری را که از زوایای مختلف به آن میتابد، جمعآوری و به تصویری منسجم تبدیل کند.
با این فناوری میتوان اشیاء حساس را پنهان کرد؛ کافی است آینه را جلوی آنها قرار دهیم تا به جای خودشان، تصویری معمولی و بیخطر را منعکس کنند
محققان نسخههایی از فناوری خود را برای نور نامنظم و ناهمدوس (همان نوری که در طبیعت وجود دارد) شبیهسازی کردهاند و شبیهسازیها نشان میدهد این ایده حتی در شرایط نوری کنترلنشده نیز قابل اجراست و محدود به محیط آزمایشگاه نیست.
با وجود چالشها، پتانسیل این فناوری بسیار گسترده است. جالبترین کاربرد آن، در حوزهی استتار و پنهانسازی است. تصور کنید به جای اینکه تجهیزات نظامی حساس یا وسیلهی ارزشمندی را با پوششی بزرگ و حجیم بپوشانیم (که خودش به همه میگوید اینجا چیز مهمی پنهان شده!)، آینهی دروغگو را جلوی آن قرار دهیم. آینه به جای نشان دادن آن تجهیزات، تصویری کاملاً بیخطر و معمولی مثلاً تصویر دیوار ساده، بوته یا صندلی خالی را منعکس میکند. در این صورت، هیچکس متوجه وجود شیء ارزشمند پشت نمیشود و هدف به سادگی در دید عموم پنهان میماند.
علاوه بر استتار نظامی، این فناوری میتواند در زمینههای دیگری مانند امنیت، دفاع و حتی سرگرمی نیز کاربرد داشته باشد. تصور کنید به جای آینههای قدیمی و خمیدهای که در شهربازیها تصویر شما را کشیده یا کوتاه میکنند، با آینهای روبرو شوید که شما را به شکل اژدها، تکشاخ یا هر موجود افسانهای دیگری تبدیل کند. چنین چیزی میتواند تجربهای کاملاً جدید و هیجانانگیز در دنیای سرگرمی باشد.
