او ادامه داد: واکنشهای افراطی و اظهارات تند و جنجالی معمولا متعلق به یک گروه اقلیتی و پرهیاهو است که متأسفانه از امکانات و تریبونهای عمومی برخوردارند. گویی این گروه تندرو از وحدت سیاسی کشور متضرر میشوند و جایگاه خود را از دست میدهند و افکار بدون منطقشان بیاثر میشود. در نتیجه برای جلوگیری از حذف شدن خود، به دیگران حمله میکنند و با این روش دست و پا میزنند.»
او افزود: «جالب است که برخی تندروها خود را ملاک حقیقت میدانند. بنابراین هر شخص و گروهی خارج از افکار آنان و خلاف نظر آنان اظهارنظری کند را به سرعت تکفیر میکنند و این در حالی است که خود، همه چیز و همه کس را نقد میکنند؛ از بالاترین چهرههای فعلی و پیشین کشور تا نهادها و سازمانهای سیاسی و امنیتی کشور و حتی امور روزمره سیاسی دولت را. اما اگر هر شخصی کوچکترین نقدی علیه خود اینها داشته باشد، محکوم به کفر است و میگویند عامل خارجی است.» اقلیتی کمتر از چهار درصدی برای همه تصمیم میگیرند
این فعال سیاسی اصلاح طلب با اشاره به تریبونهای پرتعداد برخی گروههای تندرو گفت: «متأسفانه تعداد تریبونهای اینها کم نیست. اتفاقا از امکانات رسانههای عمومی هم به غایت بهره میبرند و این در حالی است که یک اقلیت کمتر از چهار درصدی هستند، اما میخواهند برای همه مردم تصمیم بگیرند.
او همچنین گفت: برای این طیف فکری نه اقلیت مفهومی دارد و نه اکثریت. فقط مصالح خودشان مهم است و این در حالی است که بارها رخ داده که برای لجبازی، سریترین اسرار شورای عالی امنیت ملی یا تصمیمات بسیار خاص را افشا میکنند. جالب است که هرگاه کوچکترین نقدی علیه این جریان فکری خاص مطرح میشود، آماج حملات بسیار سنگین قرار میگیرد. این رفتار ادامه همان روند خالص سازی است که اواخر دولت مرحوم رئیسی در کشور دیده میشد.»
وی … …
