رویا بابائی: این مادر پس از ۲۷ سال مراقبت از فرزندش با شدیدترین نوع معلولیت، هنوز نهتنها خدماتی متناسب با معلولیت دخترش دریافت نکرده، بلکه باوجود اینکه سرپرست خانوار است و در دهک یک قرار دارد، از ۱۰ سال پیش تاکنون همچنان در صف انتظار دریافت کمکهزینه حقپرستاری قرار دارد.
دولت ما را تنها گذاشت، بهزیستی رهایمان کرد
مریم محمدی، مادر ۵۰ساله مشهدی، نزدیک به سه دهه است که تمام زندگیاش را پای مراقبت از دخترش گذاشته؛ دختری با معلولیت شدید ذهنی، جسمی، حرکتی، گفتاری و فلج مغزی که از کودکی به مراقبت شبانهروزی نیاز دارد. او که حالا پس از سالها زندگی سخت و رسیدگی دائمی به دخترش به دیابت، دیسک کمر، آرتروز و واریس مبتلاست، پس از طلاق از همسر معتادش، بهجز زکیه، سرپرست سه فرزند دیگرش هم هست و میگوید: در ۲۷ سالی که دخترش تحت پوشش بهزیستی بوده، جز مستمری ناچیز و چند خدمت محدود، حمایت دیگری دریافت نکرده و حالا ۱۰ سال است در صف دریافت حقپرستاری قرار دارد.
او عنوان میکند: زکیه ماهانه ۱۰ الی ۱۵ میلیون تومان هزینه پوشک بزرگسالان و داروهای ضدتشنج و پوکیاستخوان و... دارد. از ۲۷ سالی که او تحت پوشش بهزیستی است، تنها حدود ۱۰ سال است مستمری میگیرد. ۶ سال پیش پایش شکست و از شدت پوکیاستخوان به حالت پوسیدگی درآمد و کرم گذاشت و بهزیستی تازه ۲ سال پیش به ما یک تخت رساند. در ۷ سالگیاش هم یک ویلچر به ما دادهاند. تاکنون نه کمکهزینه پرستاری به ما دادهاند نه کمکمعیشتی. صد میلیون تومان پول پیش دادهام و ماهی ۴ میلیون تومان اجاره میپردازم و تازه ماه گذشته بهزیستی برای اولینبار به دخترم کمکهزینه پوشک داد؛ در واقع دولت ما را تنها گذاشته و بهزیستی رهایمان کرده است. *این تصویرسازی به کمک هوش مصنوعی انجام شده است.
۹۴ درصد معلولان قربانی مراکز نگهداری
به گفته مسئولان بهزیستی، ۵۵ هزار معلول ساکن مراکز نگهداری هستند و کارشناسان و فعالان حوزه معلولیت بر این باورند که این توزیع ناعادلانه، تصادفی نیست. فرضیه «تعارض منافع» این سؤال بزرگ را ایجاد کرده است که: چرا اولویت بودجه با مراکز نگهداری است و نه خانوادههایی که در خانه از معلولان نگهداری میکنند؟ …
