بازار
به گزارش خبرنگار خودرو تابناک ، زیر کاپوت خیلی از خودروهای امروزی، موتور کوچک‌تری نشسته که با کمک توربوشارژر قرار است قدرت یک پیشرانه بزرگ‌تر را تحویل راننده بدهد. روی کاتالوگ، عدد اسب‌بخار جذاب است؛ پشت فرمان هم با فشردن پدال گاز، خودرو باید بی‌درنگ شتاب بگیرد. ماجرا وقتی جدی می‌شود که همین موتور در ترافیک سنگین، هوای گرم و زیر فشار پدال گاز کار می‌کند؛ آن هم با سوختی که مشخصات واقعی‌اش برای راننده همیشه روشن نیست.
موتور توربو با بنزین معمولی الزاماً خراب نمی‌شود و هر صدای غیرعادی هم نشانه ناک نیست. مسئله، تطابق مشخصات سوخت با نیاز موتور و میزان فشاری است که راننده به پیشرانه وارد می‌کند. اگر موتور برای بنزینی با مقاومت مشخص در برابر خودسوزی طراحی شده باشد و سوخت مصرفی نتواند آن مقاومت را تأمین کند، واحد کنترل موتور ممکن است برای جلوگیری از احتراق مخرب، زمان جرقه را عقب ببرد و توان خروجی را محدود کند. راننده در چنین وضعی ممکن است افت شتاب را حس کند، بی‌آنکه صدای واضحی از موتور بشنود.
پرسش اصلی این است که موتورهای توربوشارژ در بازار ایران تا چه اندازه با مشخصات سوخت موجود سازگارند؟ اگر راننده برای جبران فاصله احتمالی سراغ مکمل اکتان، بنزین گران‌تر یا رانندگی آرام‌تر برود، کدام راهکار پشتوانه فنی دارد و کدام‌یک فقط هزینه بیشتری روی دستش می‌گذارد؟ توربو چگونه قدرت می‌سازد و چرا به اکتان حساس است؟
توربوشارژر با استفاده از انرژی گازهای خروجی اگزوز، کمپرسور را به حرکت درمی‌آورد و هوای بیشتری وارد سیلندر می‌کند. هوای بیشتر، در صورت تأمین سوخت متناسب و کنترل درست احتراق، امکان تولید گشتاور و توان بالاتر را فراهم می‌کند. همین افزایش فشار و دمای مخلوط داخل سیلندر، شرایط احتراق را حساس‌تر می‌کند؛ به‌خصوص زمانی که راننده در دور موتور پایین ناگهان پدال گاز را تا انتها فشار می‌دهد.
در احتراق عادی، شمع در زمان تعیین‌شده جرقه می‌زند و جبهه شعله در محفظه احتراق پیش می‌رود. ناک یا کوبش احتراق زمانی رخ می‌دهد که بخشی از مخلوط نسوخته، تحت فشار و دمای بالا به‌صورت کنترل‌نشده خودسوزی کند. این اتفاق می‌تواند نوسان ناگهانی فشار در سیلندر ایجاد کند و بار مکانیکی و حرارتی وارد بر قطعات را افزایش دهد. …
