گزارش ویژه؛ ۱۰ نکته از دربی ۱۰۷؛ همه چیز داشت جز برنده!

دو: اما سهراب با اسکوادی که در اختیار دارد اصلا تغییر خاصی نمی‌تواند به تاکتیک و نفراتش بدهد. استقلال از بازی اول تا همین دربی با یک ترکیب ثابت و یک استراتژی مشخص بازی کرده ولی توانسته دست بالا را در بازیهایش داشته باشد. بزرگترین مشکل سهراب نیمکت لاغرش است که دست او را برای هر تغییر سیستمی می‌بندد. این ماجرا هم از برکات مدیرانی چون سمیعی و نظری جویباری است که اولی ۴ فسخ یکطرفه کرد و دومی می‌توانست با راضی کردن منتظر محمد و یامگا مانع از بسته شدن پنجره استقلال شود. اصلا سمیعی و نظری جویباری با چه رویی به ورزشگاه می‌روند و در جایگاه ویژه ورزشگاه می‌نشینند؟

سه: انتخاب خوب و درست استقلال برای انتخاب ورزشگاه یکی از دلایل بهتر شدن کیفیت دربی بود. شما باید خیلی بدسلیقه باشید که در نقش‌جهان فوتبال بد ارائه کنید. اشتباه داور در عدم اخراج کنعانی زادگان را کنار بگذاریم یکی از علتهای سرعت قابل قبول بازی قضاوت موعود بود. داور بارها و بارها با آوانتاژهای درست و به موقع جریان بازی را متوقف نکرد. البته موعود باید قبل از شروع بازی ناخن ها را چک می‌کرد که نکرد تا کنعانی‌زادگان با ناخن‌های گیتارزنی، گلوی عارف را بخراشد!

چهار: دربی ۱۰۷ دربی وینگرها بود. بیفوما و به خصوص محبی  شب خوبی را سپری کردند، این بازی با پای مخالف را مسی در دنیای فوتبال مد کرد و بعد از آن همه به سمت آن رفتند که وینگر چپ پا به جناح راست برود و وینگر راست پا در چپ بازی کند. در استقلال هم آسانی معنی درست وینگر را به خوبی تعریف می‌کند. 

پنج: پرسپولیس وقتی صاحب توپ می‌شد مدافعان کناری این تیم بالا می‌آمدند. کنعانی و زارع باز می‌شدند و پورعلی بین مدافعان وسط خودی قرار می‌گرفت تا حفره آنجا پوشانده شود. اضافه شدن عیدی و تیکدری برتری عددی در کناره‌ها برای پرسپولیس ایجاد می‌کرد و این تیم را صاحب موقعیت می‌کرد. آنها روی شوتزنی … …