این پلوتونیوم هرگز قرار نبود در ایران باشد. بیش از ۲۰ سال پیش، روسها که رآکتور بوشهر را ساختند و سوخت آن را تأمین کردند قول دادند که سوخت مصرفشده را پس از خنکشدن و ایمنشدن برای حملونقل، خارج کنند. اما ایرانیها این پیشنهاد را رد کردند.
اکنون، حدود ۲۱۰ تن سوخت مصرفشده حاوی بیش از ۲ تن پلوتونیوم در یک استخر نگهداری میشود. این مقدار برای ساخت بیش از ۲۰۰ سلاح نسل اول کافی است.
این پلوتونیوم یک مشکل بسیار پیچیده ایجاد میکند. نمیتوان آن را بمباران کرد، زیرا این کار میتواند باران رادیواکتیوی با عواقبی در مقیاس قارهای ایجاد کند.
