وی افزود: در جریان یکی از همین پروژهها، آقای شیخزاده از من پرسیدند که نظرم دربارهی صداپیشگی یک پسربچه با لهجهی ترکی چیست؟! این پیشنهاد برای من یک چالش جدی بود؛ زیرا باید صدای پسربچهی تپلی را طراحی و در عین حال لهجهی ترکی را نیز به آن اضافه میکردم، بدون اینکه این ترکیب، صدای کودک را به صدای یک فرد مسن یا پیرزن نزدیک کند. این کار نیازمند تکنیکهای خاصی در صداپیشگی است. من نمونهای از این صدا را برای ایشان اجرا کردم و احساس کردم همان لحظه جرقهی در ذهنشان شکل گرفت و به من گفتند که بیشتر روی آن فکر کنم، این صدا را دوست داشتم، روی آن کار کن و تیپ نهایی را به من ارائه بده. از همان لحظه، حتی در مسیر بازگشت به خانه، به این شخصیت فکر میکردم.
این دوبلور دربارهی پرداختن به تعزیه در این انیمیشن عنوان کرد: وقتی تصویر «هانی» را دریافت کردم و بعد دیالوگها به دستم رسید، متوجه شدم که در داستان، «هانی» علاقهی زیادی به اجرای تعزیه دارد. این موضوع برای من بسیار جذاب بود؛ زیرا از دوران کودکی در خانوادهای بزرگ شدهام که بسیاری از اعضای آن، از جمله داییها و پدربزرگم، تعزیهخوان بودند. به همین دلیل، فضای تعزیه را از نزدیک میشناختم. در سالهایی که برای ایام محرم و تاسوعا و عاشورا به شهرستان میرفتیم، پسربچههای شیطون و پرانرژی را میدیدم که علاقهی زیادی داشتند لباس تعزیه بپوشند و در میدان حضور داشته باشند. برخی از آنها به دلیل سن کم، دیالوگی نداشتند، اما کودکانی که بزرگتر بودند و دیالوگها را حفظ کرده بودند، با اعتمادبهنفس در اجرا شرکت میکردند. …
