این پاداشی برای یک مسیر پر از تعهد است، اما در عین حال مسئولیتی به شمار میرود که سنگینی آن در مادرید بیش از هر جای دیگری در دنیای فوتبال حس میشود.
در پشت این بازوبند، یک چالش کاملاً ورزشی نیز نهفته است. افزون بر رهبری تیم ژوزه مورینیو، این بازیکن اروگوئهای باید جایگاه خود را در خط هافبکی که به یک پازل پیچیده تبدیل شده محکم کند.
سرمربی پرتغالی از یک هافبک دفاعی دو نفره استفاده خواهد کرد که سه مدعی جدی برای دو پست در آن وجود دارد. پس از نهایی نشدن انتقال رودری، برناردو سیلوا تازه وارد به عنوان مهرهای جداییناپذیر برای طراحی بازی شناخته میشود، چرا که تنها هافبک با خصوصیات بازیسازی خالص در افکار مورینیو است.
اگر این ترکیب حفظ شود، تنها یک جایگاه دیگر در ترکیب اصلی باقی میماند و اینجاست که نخستین تردید بزرگ سرمربی شکل میگیرد: اورلین شوامنی یا والورده.
نبردی که با درگیری فصل گذشته آنها در والدبباس که منجر به بستری شدن والورده در بیمارستان شد، جذابیت مضاعفی پیدا کرده است. گفته میشود آن زخم بسته شده و میان این دو آرامش برقرار است، اما فوتبال اکنون آنها را مجبور به جنگیدن برای یک پست میکند.
این دو، بازیکنانی با ویژگیهای کاملاً متفاوت هستند. والورده برای فضاهای باز ساخته شده تا با موتور خستگیناپذیرش به تیم نفس بدهد؛ ویژگی خاصی که میتواند از وینگر راست نیز ارائه شود، هرچند حضور یان دیومانده این مسیر را دشوار میکند. شوامنی در سوی مقابل، شاید با ایده مورینیو سازگارتر باشد؛ استحکام در دفاع و بازیسازی نسبی برای حمایت از برناردو سیلوا در کارهای دفاعی.
برای شروع فصل، کاپیتان جدید دست بالاتر را دارد. او جزو نخستین نفراتی بود که پس از جام جهانی به تمرینات بازگشت و در تمامی دیدارهای دوستانه پیشفصل عملکرد خوبی داشت. شوامنی برعکس، بدون هیچگونه آمادگی مسابقهای و بدون حتی یک بازی دوستانه وارد فصل میشود. تقویم طولانی فصل فرصتهای زیادی به هر دو خواهد داد، اما چالش اصلی قانع کردن مورینیو برای تصاحب قلب خط هافبک تیم است.
