این تصویر، در روزهای بارندگی شدید و آبگرفتگیهای اخیر مازندران دوباره تکرار شده است. فیلم ها و تصاویر انقدر عجیب هستند که باورنکردنی مینمایند. آب از هر منفذی که در سقف بیابد - از محل نصب لامپ، لوستر، و هر جای دیگری- به داخل آپارتمان راه یافته و از کنار سیم های برق روی زمین میریزد.
حالا با بارش سنگین باران، در برخی از طبقات بالا در آپارتمانها، چنان آب جریان داشته که گویی از سقف میبارد و ابرها همان حوالیاند.
اما ماجرا فقط یک بارش سنگین نیست. پرسش اساسی اینجاست: آیا ساختمانها و شهرهای مازندران برای بارانی که همه میدانستند روزی شدیدتر خواهد شد، ساخته شدهاند؟ چه کسانی مقصران این اهمالکاریها و ساخت و سازهای غیراصولیاند و امروز کجا هستند؟ هشدارهایی که سالها پیش داده شد
این پرسش امروز مطرح نشده است. سالهاست کارشناسان درباره فاصله گرفتن ساختوسازهای جدید شمال از شرایط اقلیمی منطقه هشدار میدهند.
سالها پیش کارشناسان و متخصصان ساخت و ساز و هواشناسی هشدارهای لازم را داده بودند. آنها از «ساختوسازهای غیرمجاز» و حتی ساختوسازهای دارای مجوز اما بدون مطالعه دقیق در حاشیه رودخانهها به عنوان یکی از عوامل افزایش خسارت سیلاب نام برده و می گفتند: توپوگرافی مازندران ذاتاً این استان را در برابر سیلاب آسیبپذیر میکند و آب با سرعت از ارتفاعات به سمت جلگه حرکت میکند.
آنها به موضوع دیگری نیز اشاره کرده بودند که شاید امروز اهمیت بیشتری پیدا کرده باشد: افزایش جمعیت شهری، جادهسازی، آسفالت و نوع شهرسازی، نفوذپذیری زمین را کاهش داده و باعث افزایش روانآب میشود. به بیان سادهتر، هرچه زمین بیشتری با ساختمان، بتن و آسفالت پوشانده شود، آب کمتری فرصت دارد در زمین فرو برود و آب بیشتری روی سطح حرکت خواهد کرد. خانههایی که اقلیم را فراموش کردند …
