گروه سیاسی: در جلسه علنی روز گذشته مجلس، سوال علی جعفریآذر، نماینده تبریز، از ستار هاشمی، وزیر ارتباطات، درباره آنتندهی تلفن همراه، توسعه تلفن ثابت روستایی و گرانی بستههای اینترنتی بررسی شد. سوال در ظاهر درباره کیفیت خدمات ارتباطی بود اما در پس آن میتوان، ردپای اختلاف قدیمیتر میان هاشمی و بخشی از نمایندگان بر سر اینترنت و نحوه مدیریت فضای مجازی را هم دید. در ادامه، هاشمی پشت تریبون رفت و از عملکرد وزارتخانه و برنامههای دولت برای توسعه زیرساختهای ارتباطی دفاع کرد اما در پایان رأیگیری از میان ۲۵۲ نماینده حاضر ۹۷ نفر پاسخهای وزیر را پذیرفتند، ۱۱۲ نفر رأی مخالف و ۱۴ نفر رأی ممتنع دادند و به این ترتیب، هاشمی نخستین کارت زرد خود را از مجلس گرفت.
اما آیا این کارت زرد واقعاً فقط به آنتن موبایل و تلفن ثابت روستایی مربوط بود؟ پاسخ به این سوال البته ساده نیست. مجلس حق دارد درباره کیفیت خدمات ارتباطی از وزیر توضیح بخواهد و نمایندگان هم این اختیار را دارند که پس از شنیدن پاسخها قانع نشوند. ضعف پوشش شبکه در روستاها و مناطق محروم یک مشکل واقعی است و گرانی بستههای اینترنتی نیز مستقیماً با زندگی روزمره میلیونها ایرانی سروکار دارد. بنابراین نمیتوان اصل سوال را نادیده گرفت. با این حال، اگر کارت زرد هاشمی را در کنار تحولات و اختلافات ماههای اخیر بر سر سیاست اینترنت کشور بگذاریم، ماجرا میتواند معنای دیگری هم پیدا کند.
وزارت ارتباطات دولت چهاردهم در ماههای گذشته وارد یکی از مناقشهبرانگیزترین حوزههای حکمرانی شده است؛ اینترنت. بحثی که از کیفیت و سرعت اتصال فراتر رفته و به این پرسش اساسی رسیده که دولت چه نگاهی به آینده اینترنت دارد و دسترسی مردم به شبکه جهانی را تا چه اندازه ضروری میداند؟ در این چارچوب، مسیر وزارت ارتباطات در دولت چهاردهم برای … …
