در دیپلماسی این گفته پذیرفته شده است که اگر پشت میز نباشید، خطر آن است که خودتان یا ارزش‌هایتان در فهرست باشند و تقسیم شوید. بسیاری از طرف‌هایی که از نشست شنژن بیرون مانده‌اند، به‌ویژه اوکراین و همچنین کشورهای اروپای شرقی، بالتیک و تایوان، دلیل دارند که نگران باشند حامیانشان آن‌ها را در یک معامله پیچیده ژئوپلیتیک کنار بگذارند؛ معامله‌ای که پوتین در ذهن دارد و ترامپ به نظر می‌رسد از آن حمایت می‌کند.
پوتین مدت‌هاست پیشنهاد تکرار بزرگ‌ترین نشست جنگ جهانی را مطرح می‌کند؛ نشستی که در فوریه ۱۹۴۵ به اصرار ژوزف استالین در یک استراحتگاه فرسوده تزاری در ساحل جنوبی کریمه و با حضور فرانکلین دی. روزولت و وینستون چرچیل برگزار شد. ترامپ خود را در نقش مهمان مشتاق تصور کرده و شی رفتاری محتاطانه در نقش میزبان دارد؛ کسی که همواره نسبت به پذیرش جایگاه یک ابرقدرت سنتی جهانی اکراه نشان داده است.
هیچ‌کس دقیقاً نمی‌داند اگر این سه مرد با هم دیدار کنند چه رخ می‌دهد، یا حتی آیا چین فراتر از تبادل بیانیه‌های رسمی و تشریفاتی را اجازه می‌دهد یا نه. چین هم‌اکنون تلاش می‌کند موضوع خلع سلاح هسته‌ای را از دستور کار خارج کند. ممکن است این نشست چیزی بیش از یک نمایش کوتاه ژئوپلیتیک نباشد که پوتین بتواند آن را در داخل به نمایش بگذارد تا نشان دهد روسیه، حتی با اقتصادی هفت بار کوچک‌تر از اتحادیه اروپا، هنوز در جمع قدرت‌های بزرگ بازی می‌کند. طرح پوتین برای «یالتای مدرن»
اما اگر پوتین بتواند، تلاش خواهد کرد این نشست را به نخستین حلقه از مجموعه‌ای از دیدارها در این قالب تبدیل کند؛ دیدارهایی که در آن قدرت‌های بزرگ نظم جهانی تازه‌ای را بر مجموعه‌ای از اصول امنیت‌محور بنا می‌گذارند، اصولی که در آن ارزش‌های لیبرال نقش چندانی ندارند. …
دانلود از کافه بازار
