بازار
گزارش‌ها حاکی از آن است که پیشنهاد برگزاری این نشست ابتدا از مسکو مطرح شده و پوتین قصد دارد از بهبود روابط خود با ترامپ بهره‌برداری کند. بااین‌حال، رئیس‌جمهور آمریکا گفته که محور اصلی چنین دیداری باید خلع سلاح هسته‌ای باشد، نه اوکراین.
با وجود این، اهمیت این نشست احتمالی بسیار فراتر از دستور کار مستقیم آن خواهد بود. چنین دیداری می‌تواند بازتاب‌دهنده تحولی گسترده‌تر در روابط بین‌الملل باشد: افزایش تمایل قدرت‌های بزرگ به جایگزین کردن نهادهای تثبیت‌شده، اتحادها و چارچوب‌های چندجانبه با توافق‌های مستقیم میان قدرت‌های بزرگ.
پرسش عمیق‌تر این است که این رویکرد چه چیزی را درباره ماهیت قدرت آمریکا آشکار می‌کند. آیا واشنگتن توانایی منحصربه‌فرد خود را برای شکل دادن به نظم بین‌المللی به نمایش می‌گذارد یا به‌تدریج در حال تضعیف اعتباری است که اثربخشی قدرت این کشور تا حد زیادی به آن وابسته بوده است؟ چه کسی بیشترین سود را از نشست ترامپ، شی و پوتین می‌برد؟
نشست پیشنهادی را باید در بستر چرخش اخیر واشنگتن به سمت مسکو بررسی کرد. ترامپ در اوایل ماه جاری با واردات گازوئیل روسیه موافقت کرد و در ۱۶ اکتبر نیز اجرای قانون تحریم روسیه و ایران به ابتکار لیندسی گراهام را متوقف ساخت؛ اقدامی که اعمال برخی تحریم‌ها و تعرفه‌های جدید علیه روسیه را به حالت تعلیق درآورد. این تصمیم‌ها، هرچند از نظر قانونی مجاز بودند، با انتقادهایی در داخل حزب جمهوری‌خواه مواجه شدند و فشار اقتصادی بر روسیه را بدون دریافت امتیازهای متقابل از مسکو کاهش دادند. …
