در این نشست، محمد ابراهیمنیا، رئیس امور آب، کشاورزی و محیطزیست سازمان برنامه و بودجه کشور، علی حاجیمرادی، مدیر اجرایی اندیشکده آب و محیطزیست دانشگاه صنعتی شریف، عباس آخوندی، رئیس مؤسسه اخلاق و اندیشه شهروندی ایرانیان، علی سیدزاده، سخنگوی آب و فاضلاب کشور، امین مقومی، رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور، رضا حاجیکریم، رئیس هیئتمدیره فدراسیون صنعت آب ایران و بهزاد فکاری، سرپرست مرکز کشاورزی اتاق ایران، دیدگاههای خود را درباره نسبت آب، توسعه و معماری مطرح کردند. بحران آب از ساختمان بزرگتر است
محور مشترک سخنان مطرحشده در نشست، تغییر مقیاس نگاه به بحران آب بود. بر اساس محتوای ارائههای نشست، بیش از ۹۰ درصد منابع آب تجدیدپذیر کشور مصرف میشود، در حالی که شاخص متعارف جهانی حدود ۴۰ درصد است. همچنین ۴۲۲ محدوده از مجموع ۶۰۹ محدوده مطالعاتی کشور در وضعیت ممنوعه یا ممنوعه بحرانی قرار دارند. این وضعیت در کنار تشدید فرونشست و کاهش سرانه آب تجدیدپذیر، نشان میدهد که مسئله آب دیگر صرفاً موضوع تأمین و انتقال نیست، بلکه به مسئلهای برای الگوی استقرار جمعیت، توسعه شهری و نحوه ساختوساز تبدیل شده است.
در همین چارچوب، محمد ابراهیمنیا با طرح پرسشهای بنیادین درباره ماهیت آب، از جمله اینکه آب را باید کالای اقتصادی دانست یا حقی عمومی و اینکه مسئولیت مدیریت و مالکیت آن با چه نهادی است، بر جنبههای نهادی و حکمرانی مسئله آب تأکید کرد. این نگاه، آب را از یک موضوع صرفاً مهندسی خارج میکند و آن را در پیوند با اقتصاد، حقوق، دولت و بازار قرار میدهد. بحران آب، مسئله سرزمین است …
