وی با اشاره به مفهوم «اسلام و هوش مصنوعی» و ضرورت تبیین رابطه این دو حوزه، افزود: برای فهم بهتر این رابطه میتوان از تجربه شهید مطهری در تبیین نسبت «اسلام و ایران» استفاده کرد؛ ایشان تلاش کردند دو مقوله دین و ملیت را در کنار یکدیگر دیده و خدمات متقابل اسلام و ایران را تبیین کنند.
مینایی ادامه داد: همانگونه که شهید مطهری به دنبال ایجاد یک پیوند و همافزایی میان اسلام و هویت ایرانی بود، امروز نیز میتوان رابطه متقابلی میان علم و فناوری از یک سو و دین از سوی دیگر تعریف کرد؛ بهویژه در رأس فناوریهای راهبردی امروز، هوش مصنوعی قرار دارد که بر بسیاری از صنایع و عرصههای زندگی انسان اثرگذار خواهد بود.
هوش مصنوعی؛ فرصتی برای گسترش فعالیتهای دینی
وی با بیان اینکه رابطه اسلام و هوش مصنوعی باید دوسویه باشد، تصریح کرد: از یک سو، هوش مصنوعی میتواند گستره فعالیتهای دینی را توسعه دهد و در آموزش، پژوهش، تبلیغ و تبیین معارف دینی تحول ایجاد کند.
استاد هوش مصنوعی دانشگاه علم و صنعت افزود: هوش مصنوعی میتواند با توانمندی و خستگیناپذیری خود، شیوههای جدیدی از آموزش و پژوهش را در اختیار حوزههای علمیه و مراکز دینی قرار دهد و بسیاری از فرآیندهای علمی و تحقیقاتی را متحول کند.
وی در عین حال هشدار داد: از سوی دیگر، اگر هوش مصنوعی رها و بدون چارچوبهای معرفتی و ارزشی توسعه پیدا کند، ممکن است به بیراهه برود؛ بنابراین اسلام و آموزههای دینی میتوانند در هدایت و کنترل این فناوری نقشآفرین باشند.
مینایی با اشاره به مباحث مطرحشده درباره «انسان در حلقه فناوری» اظهار کرد: در ادبیات جدید، از انسان و نقش او در کنترل فناوری سخن گفته میشود، اما ما معتقدیم این نقشآفرینی باید در چارچوب ارزشهای الهی تعریف شود؛ یعنی در کنار فناوری، وحی الهی و اندیشه دینی نیز باید در حلقه تصمیمسازی و هدایت قرار گیرد. …
